အပိုင်း(140)

မွန်းစတားအိုကြီးများ ဆင်းသက်လာမှု(၂)

သူက တွင်းနက်ထဲကနေ ပြန်ထွက်လာနိုင်စွမ်း ရှိခြင်း သည် ကြယ်ခုနစ်ခုအစီအရင်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံ သက်တော်စောင့်တို့ကြောင့်လည်း ပါဝင်ပေ၏။စုပ်အား၏ အားနည်းသွားသည့်အချိန်လည်း အဓိကအနေဖြင့် ပါဝင် နေပေသည်။

တွင်းနက်၏ စုပ်အားက ခံမှန်း၍မရပေ။ တစ်ခါတစ်ရံ ထိုစုပ်အားက ပြင်းထန်ကာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် အားနည်း သွားတက်ချေ၏။စုပ်အားပြင်းထန်နေချိန်တွင်ဆိုရင် ဝမ် လင်း၏ စွမ်းရည်နှင့်ပင် သူက ထွက်လာနိုင်ရန် ခက်ခဲပေ လိမ့်မည်။

ခြင်သားရဲအပေါ်တွင် မတ်တပ်ရပ်ကာ ပျံသန်းနေရင်း ဝမ်လင်းက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကြသော ခြင်သားရဲ ထောင်ချီကို တွေ့မြင်လိုက်ရ၏။၎င်းခြင်သားရဲများက ၎င်း တို့၏ ရန်လိုသောအော်ရာကို ထုတ်လွှတ်လို့နေသည်။

ဝမ်လင်းက အနည်းငယ်

မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။

အတိတ်တုန်းကနှင့်ယှဉ်ပါက

ခြင်သားရဲများက

အနည်းငယ် လျော့နည်းသွားလေသည်။လောဘကြီးနှင့် ကျောက်ရီတို့ တိုက်ပွဲကြားတွင် မထင်ထားမိသည့် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားကာ ထိုခြင်သားရဲ များ၏ အရေအတွက်ကို လျော့နည်းသွားစေခြင်း ဖြစ်နိုင် လောက်သည်။

"အတိအကျ ဘာတွေများ ဖြစ်ခဲ့လဲတော့ ငါမသိဘူး..." ဝမ်လင်းက အနည်းငယ်စဉ်းစားပြီးနောက် သူ့လက်ကို ခြင် သားရဲ၏ခေါင်းထက်သို့ နေရာချလိုက်ပြီး သူ့နတ်ဘုရာအား အာရုံကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

ဝမ်လင်းစိတ်ထဲ၌ အမျိုးမျိုးသောမြင်ကွင်းများ ထွက် ပေါ်လာ၏။ကျောက်ရီနှင့်လောဘကြီးတို့ တစ်ဝက်၌ တိုက်ပွဲ အမျိုးသားနှင့်အမျိုးသမီးကျင့်ကြံသူ နှစ် ယောက်က မီးနတ်ဆိုးနိုင်ငံ၏ ဝင်ပေါက်ကနေ ဆင်းသက် လာကြသည်။

ထိုနှစ်ယောက်က အလွန်စွမ်းအားကောင်းလှ၏။ ရိုးရှင်း သော ဖမ်းဆုပ်မှုလေးဖြင့်ပင် လောဘကြီးက အဖမ်းခံလိုက် ရ၏။ကျောက်ရီသည်လည်း ထို့အတူ အဖမ်းခံလိုက်ရသည်။ သို့သော် သူတို့နှစ်ယောက်က ရက်စိုလိုသောစိတ်ဆန္ဒတော့ ရှိမနေသည့်ပုံပင်။တကယ်တော့ သူတို့က ကျောက်ရီကို မြင်လိုက်ရသည့်အချိန်၌ အမျိုးသားဖြစ်သူ၏ မျက်လုံးထဲ၌ လွမ်းဆွတ်အောက်မေ့မှုတို့ပင် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သေးသည်။

ခြင်သားရဲအုပ်က

သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း

မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အများစုက ထိုစုံတွဲ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရ ခြင်းပင်။ ဝမ်လင်းခြင်သားရဲက တစ်ခုခုမှားနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ကာ သူနှင့်အခြားခြင်သားရဲများအားလုံးကို မန္တာန်တစ်ခုအသုံးပြုလိုက်ခြင်းကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် ၎င်းတို့သည်လည်း အဖမ်းခံရကောင်း ခံလိုက်ရနိုင်သည်။

ဝမ်လင်းက ခြင်သားရဲထံကနေ နတ်ဘုရားအာရုံကို ပြန် သိမ်းဆည်းလိုက်၏။သူ့အသွင်က သုန်မှုန်လို့နေသည်။

သူက အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ခြင်သားရဲ၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်၏။ခြင်သားရဲက ဟိန်းသံပြုကာ မီး နတ်ဆိုးနိုင်ငံ ထွက်ပေါက်ရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားရမည့်အစား ရေနတ်ဆိုးနိုင်ငံ၏ ဝင်ပေါက်ရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားတော့၏။

ခုချိန်၌ ဝမ်လင်းက စုပ်အားနှင့် ပေါင်းစပ်ထားပြီး ဖြစ် သည့်အတွက် မည်သည့်နေရာကမဆို သူ့အတွက် ထွက်ပေါက်ဖြစ်နေခဲ့ချေပြီ။

သူတို့က ပျံသန်းနေရင်း ခြင်သားရဲထောင်ချီက နောက် ကနေ လိုက်ပါလာ၏။ ၎င်းတို့က မျှော်လင့်ချက်မဲ့ဟန်နှင့် အကူအညီမဲ့စွာ အော်ဟစ်မြည်တမ်းနေကြ၏။ကြည့်ရ သည်မှာ ၎င်းတို့က ဝမ်လင်းခြင်သားရဲ ထွက်ခွာခြင်းကို တားဆီးဖို့ ကြိုးစားနေသည့်ပုံပင်။

သည်နေ့တွင် ရေနတ်ဆိုးနိုင်ငံ၌ ခရမ်းရောင်အလင်းတစ် ခုက လေထဲသို့ ပျံတက်လာ၏။သည်အလင်းက ခြင်သားရဲ ပင် ဖြစ်၏။ဝမ်လင်းက ၎င်း၏ကျောပေါ်တွင် သုန်မှုန်စွာ ထိုင်နေ၏။

ခရမ်းရောင်အလင်း ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ခြင်သားရဲ နှစ်ထောင်ကျော်သည်လည်း ပေါ်ထွက်လာကာ ဝမ်လင်း အား ဝန်းရံထားလိုက်၏။၎င်းတို့၏ အကြည့်က ခရမ်းရောင်ခြင်သားရဲအပေါ်သို့သာ ကျရောက်နေ၏။၎င်း တို့၏ အော်မြည်သံများက ပိုမို ကျယ်လောင်လာသည်။

ဝမ်လင်း ခြင်သားရဲက ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးအကြည့်ကို ထုတ်ဖော်ထားသည်။၎င်းက ထိုအော်မြည်သံများကို တုန့် ပြန်သည့်အနေဖြင့် ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်အော်လိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိခြင်သားရဲများ၏ မျက်လုံးထဲရှိ ဝမ်းနည်း မှုက ပိုမို၍ ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။၎င်းတိုက ဝမ်လင်းကို ကြမ်းကြုတ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။

ဝမ်လင်း မျက်လုံးက လက်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ သူက မတ် တပ်ထရပ်ပြီး သူ့မူလစိတ်ဝိညာဉ်ထံမှ လျှပ်စီးကို ပျံ့နှံ့ စေလိုက်သည်။သည်အခိုက်အတန့်၌ သူက လျှပ်စီးများနှင့် ဝန်းရံသွားသည်ဟု ထင်မှတ်ရကာ သူ့မျက်လုံးထဲကနေ လျှပ်စီးတန်းတို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခြင်သားရဲများကို အေး စက်စွာ ကြည့်လိုက်၏။

ဝမ်လင်း၏ စိတ်အခြေအနေကို ခံစားမိသဖြင့် သူ့ အောက်ရှိ ခြင်သားရဲက စူးရှရှအော်ဟစ်လိုက်၏။ သည် အသံက ပြင်းထန်သောဖိအားကို ပေးစွမ်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှခြင်သားရဲများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန့်ကျဲ သည်အရာများကို ပြုလုပ်ပြီးသည့်နောက် ဝမ်လင်းက လှိုဏ်ဂူကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ကြည့်လိုက်၏။ လှိုဏ်ဂူစိတ် ဝိညာဉ်က ဝင်ပေါက်၌ ပေါ်လာ၏။သို့သော် သူက ဝမ်လင်း ကို ကြည့်ရုံသာ ကြည့်နေကာ ဘာစကားမှ မဆိုပေ။

ဝမ်လင်းက သူ့လက်ထဲ၌ သလင်းကျောက်ကို ကိုင်ထား ရင်း ပြန်လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွား၏။

ဝမ်လင်းက ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနိုင်ငံရှိ စိတ်ဝိညာဉ် သန့်စင်ခြင်းမျိုးနွယ်စု အပြင်ဘက်၌ ပြန်ပေါ်လာခဲ့သည်။ မျိုးနွယ်စုဝင်များက ခဏတာ မှင်သက်သွားကြ၏။သို့သော် သူတို့က ချက်ခြင်းပင် ပျော်ရွှင်သွားကြကာ ဦးညွတ်လိုက် ကြသည်။

ဝမ်လင်းက မျိုးနွယ်စု၏ စိတ်ဝိညာဉ်အပိုင်းစအများကို စုဆောင်းခြင်း မပြုဘဲ ထိုအစား ဆယ့်သုံးနှင့်ချူယောင်ဟွာ တို့ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။အမိန့်အချို့နှင့် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းများကို ပေးပြီးနောက် သူက ဆယ့်သုံးကို ဘီလူး နတ်ဆိုးကလန်၏ ကျင့်ကြံခြင်းနည်းလမ်း၏ နောက်ပိုင်း တစ်ဝက်ကိုပါ သင်ပေးလိုက်သည်။သည့်နောက် သူက မျိုး နွယ်စုကနေ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

သူ ထွက်ခွာသွားသည့်အခိုက်တွင် ဆယ့်သုံးက မြေပြင် ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ ဝမ်လင်းရှိရာသို့ ဦးညွတ်လိုက် သည်။ ချူယောင်ဟွာကလည်း ထို့အတူ လုပ်ဆောင် လိုက်၏။ သူတို့မျက်လုံးများက ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ပြည့်လို့ သွားစေသည်။

ဝမ်လင်းက သိုလှောင်အိတ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အဟ တစ်ခု ဖွင့်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိခြင်သားရဲများအား ကြည့် လိုက်၏။

ခြင်သားရဲအုပ်က လုံးဝ တိတ်ဆိတ်လို့နေသည်။ အချိန် အတန်ကြာပြိးနောက် ၎င်းတို့ထဲက တစ်ယောက်က ချက် ခြင်း ပျံသန်းလာကာ မီးခိုးရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်း၍ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။သည့်နောက် အခြားခြင်သားရဲများသည်လည်း လိုက်ပါဝင်လာကြသည်။

သို့ရာတွင်ခြင်သားရဲအားလုံးကတော့ သိုလှောင်အိတ်ထဲ သို့ ဝင်လာခြင်း မရှိပေ။ သုံးပုံနှစ်ပုံက တိတ်ဆိတ်နေလျက် သာ ရှိနေကြသည်။မတို့က ဝမ်လင်းနှင့် ၎င်းတို့၏ ခြင် သားရဲဘုရင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ပျံသန်းပျောက်ကွယ် သွားသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။

အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် ၎င်းတို့က ဝမ်းနည်းစွာ အော်ဟစ်မြည်တမ်းလိုက်ကြသည်။သည့်နောက် ခြင်သားရဲ များ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် ပေါက်ကွဲ ထွက်ကုန်ကြသည်။၎င်းတို့က သူတို့နှလုံးသားကို ကိုယ်တိုင် ဖျက်စီးရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချကာ ဒီလှိုင်းအသူတစ်ရာ ချောက်၏ ဝင်ပေါက်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားကြသည်။

အကွာအဝေးတစ်ခုရှိ ဝမ်လင်းခြင်သားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ် က တုန်ယင်သွားကာ ၎င်းက ဒီလှိုင်းအသူတစ်ရာချောက် ရှိ ရာသို့ လှည့်ကြည့်လာသည်။၎င်း၏မျက်လုံးထဲ၌လည်း ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ပြည့်လို့နေလေ၏။

ဝမ်လင်းက သက်ပြင်းချကာ ခြင်သားရဲ၏ဦးခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

သည်ခြင်သားရဲအပေါ် သူ့နားလည်မှုဖြင့် သူက သည်ခြင် သားရဲကသာ ကလေးအရွယ်မဟုတ်ပါက ဘယ်တော့မှ ယဉ်ပါးမည်မဟုတ်ဆိုတာကို သိထားပေသည်။သူ့ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ လိုက်ဝင်လာကြသည့် ခြင်သားရဲ များသည်လည်း ကလေးအရွယ်သာ ရှိနေကြဆဲ ဖြစ်သည်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် သတ်သေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသော ခြင်သားရဲ များကတော့ အရွယ်ရောက်ပြီးသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ခြင်သားရဲကမ္ဘာ၌ ၎င်းတို့က သူတို့၏ ဘုရင် စွန့်ခွာသွား ခြင်း ခံရလျှင် ဘုရင်အသစ်မပေါ်လာပါက ကိုယ့်ကိုကိုယ် သက်သေကြပေသည်။

ဝမ်လင်းက ခြင်သားရဲ၏ ဝမ်းနည်းမှုကို ဆက်မကြည့် ရက် တော့ပေ။ထို့ကြောင့် သူက ၎င်း၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ကနေ ခုန်ချကာ ၎င်းကို သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်သိမ်းလိုက် သည်။သိုလှောင်အိတ်ထဲ၌ ၎င်း၏ ခြင်သားရဲအဖော် ရာချီနှင့် မိုးကြိုးဖားပြုတ်တို့က ၎င်း၏ဝမ်းနည်းမှုကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ကောင်းမွန်လာစေနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဝမ်လင်းက လေထဲ၌ ပျံသန်းနေကာ အပြာရောင် ကောင်းကင်ကြီးနှင့်တိမ်ဖြူဖြူ များကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူက ကောင်းကင်ကို မမြင်ရသည်မှာ အချိန် အတန်ကြာခဲ့ပြီ မဟုတ်လား။ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီး နောက် ဝမ်လင်းက သိုလှောင်အိတ်ကို ပုတ်လိုက်ရာ သူ့ လက်ထဲ၌ သလင်းကျောက်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

သူ့နတ်ဘုရားအာရုံကို သည်သလင်းကျောက်ထဲသို့ ဝင် လိုက်ရာ ၎င်းက ချက်ခြင်းပင် ရွှေရောင်အလင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်လာသည်။သည်အလင်းက သူ့အား ဝန်းရံသွား ပြီးနောက် သိပ်မကြာခင်တွင် အလင်းနှင့်အတူ ဝမ်လင်း သည် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဝမ်လင်းပြန်ပေါ်လာချိန်၌ သူက လှိုဏ်ဂူထဲသို့ ရောက် နေခဲ့ချေပြီ။လှိုဏ်ဂူထဲရှိ ကျန်နေသေးသော အတားအဆီး များကို ကြည့်ကာ ဝမ်လင်းမျက်လုံးက လက်ခနဲ ဖြစ်သွား ပြီး သူက ခပ်တိုးတိုး ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ "နောက်တစ်ကြိမ် ငါပြန်လာတဲ့အချိန်ကြရင် ငါက ဒီအတားအဆီးအားလုံးကို ချိုးဖျက်ပြီး ဒီလှိုဏ်ဂူရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်အားလုံးကို ဖော်ထုတ် υδώ..."

သူ့လက်ဖြင့် သူက အသက်ဝဝရှူသွင်းလိုက်ကာ ချိပ်တံဆိပ်တစ်ခုကို ဖြစ်စေပြီး လှိုဏ်ဂူကို ချိပ်ပိတ်လိုက် သည်။သည့်နောက် သူက တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီ အရင်ကို ဖျက်စီးလိုက်ပြီးနောက် သည်လှိုဏ်ဂူထဲသို့ မည်သူမျှ ဝင်လို့မရအောင် လုပ်လိုက်၏။ သွေးဘိုးဘေးပင် သည်လှိုဏ်ဂူထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ နေသည်။ဝမ်လင်းက သူတို့ကို ဘာမှ မပြောသွားခဲ့ သော်လည်း သူတို့က သည်ဘဝ၌ ဝမ်လင်းနှင့် ထပ်တွေ့ရန် ခက်ခဲသွားပြီကို ခံစားမိနေခဲ့ပေသည်။

ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနိုင်ငံ နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်အိမ်တော် ထဲ၌ ရှီရှောင်က ကြာပွင့်သဏ္ဌာန်ထိုင်နေသည်။ သူ့ဘေး၌ ချန်ထောင်ကလည်း ကျင့်ကြံလျက် ရှိနေ၏။သူ့ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က နှစ်များစွာ ဆေးဝါးများနှင့် ကုစားပြီးနောက် အာဏာတက်ခြင်းအလယ်အဆင့်သို့ ပြန်ကောင်းမွန်လာခဲ့ ပြီ ဖြစ်သည်။သူက အနည်းငယ်ပင် တိုးတက်လာခဲ့သေး သည်။သူက အာဏာတက်ခြင်းနောက်ဆုံးအဆင့်နှင့် အကွာအဝေးတစ်ခု ရှိနေသေးသော်လည်း သိပ်တော့လည်း မဝေးလှတော့ပေ။

ခဏကြာပြီးနောက် ရှီရှောင်က မျက်လုံးဖွင့်လာကာ သူ့ မျက်လုံးက တလက်လက် ဖြစ်နေ၏။

ချန်ထောင်သည်လည်း မျက်လုံးဖွင့်လာခဲ့သည်။ သူ့ မျက်လုံးထဲ၌ ခန့်ညားသောအကြည့်တို့ ရှိနေ၏။

ရှီရှောင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ချန်ထောင် မနက်ဖြန်ကျရင် နတ်ဆိုးအင်ပါယာဆီသွားပြီး မင်းကို နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်အဖြစ် ခန့်အပ်ဖို့ ထောက်ခံပေးမယ်။အဲ့ နောက် မင်းက နဂါးရေကန်မှာ ကျင့်ကြံနိုင်လိမ့်မယ်။ဒါက အစစ်အမှန် အမွေအနှစ် မဟုတ်ပေမဲ့လည်း မင်းအတွက် တော်တော်လေး အကျိုး ရှိမှာပါ..."

ချန်ထောင်က ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ "မနက်ဖြန်ကျရင် ငါက သင့်ကို ဒုနတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်မှူး လို့ခေါ်ရတော့မှာပေါ့..

ရှီရှောင်က ဂုဏ်ယူစွာ ပြုံး၍ ပြောလာသည်။ "ဒီနေရာက လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်တစ်ရာတည်းက ငါ ရခဲ့သင့်တာ။ မိုလီဟိုင်က ငါ့ရှိကနေ လက်ငှားပြီး အဲ့နေရာကို လုယူသွားခဲ့တာ။ ဒီနိမ့် ကျတဲ့ ဝမ်လင်းကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ဒီမိုလီဟိုင်က ဘာ လုပ်နိုင်မှာလဲ..."

ချန်ထောင်က ရှီရှောင်ကို ကြည့်၍ တည်ငြိမ်စွာ ပြော လိုက်သည်။ "ဝမ်လင်းက ငါ့ဂျူနီယာပါ..."

ရှီရှောင်က မျက်ခုံးပင့်ကာ အေးစက်စွာပြုံး၏။ "မင်း ဂျူ နီယာညီက မီးနတ်ဆိုးနိုင်ငံနဲ့ တိုက်ပွဲအတွင်း ဘယ်များ ရောက်နေလဲ။ သူက စစ်ပွဲရဲ့အဆုံးသပ်မှာ လူတိုင်းရှိက အကျိုးမြတ်ကို ရယူပြီး ငါတို့ရဲ့ လုပ်ဆောင်မှုတွေကိုပါ သိမ်းပိုက်သွားခဲ့တယ်။ သူက အရှင်ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးကို ကူညီခဲ့တယ်ဆိုပေမဲ့လည်း သူက ငါတို့အားလုံးအတွက် ရှက်သင့်တယ်..."

"ဒါ့အပြင် ဒီလူက ခုချိန်ထိ နှစ်တွေအကြာကြီး ပျောက် နေတယ်။ သူ့အရိုးတောင် ပြန်တွေ့ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ မင်းက သူ့ကို ဂျူနီယာညီအဖြစ် မှတ်မိနေရင်တောင် သူက မင်းကို စီနီယာအကိုအဖြစ် မှတ်မိပါ့မလား ငါစိုးရိမ်မိ တယ်

ချန်ထောင်က တိတ်တဆိတ်စဉ်းစားနေသည်။

ရှီရှောင်မျက်လုံးများက လှောင်ပြောင်မှုများ ဖြစ်ပေါ် နေကာ သူက ပြောလာသည်။ "ငါ့သူ့ကို နိမ့်ကျတဲ့ကောင်လို့ ခေါ်တာ အဆင်ပြေပါတယ်။သူကသာ ဒီမှာ မရှိလို့... မဟုတ်ရင် ငါက သူ့ကို ကိုယ်တိုင်သတ်ပစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှုဆို တာ ဘယ်လိုလုပ်ဆောင်ရလဲ သိစေလိုက်မယ်..."

"ဒီလိုလား..." အေးစက်စက်အသံတစ်ခုက လေဟာနယ်ထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှီရှောင်ကမှင်သက်သွားသည်။ သို့သော် သူ့အသွင်က ချက်ခြင်းပင် သုန်မှုန်သွားကာ သူက လှမ်းအော်လိုက် သည်။ "ဘယ်သူက ဒီလိုမျိုး ထူးထူးဆန်းဆန်းတွေ လာ လုပ်ဝံ့နေတာလဲ။ ဒီဗိုလ်ချုပ်အတွက် ထွက်လာခဲ့စမ်း.."

ချန်ထောင်၏ မျက်လုံးက လက်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ သူက ကောင်းကင်ထက်သို့ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

သူက ကောင်းကင်ထက်၌ အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်ကိုသာ တွေ့မြင်ရ၏။

"မင်း...မင်း ဝမ်လင်း..." ချန်ထောင်မျက်လုံးက ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ သူက သည်အရိပ်ကို မည်သူမည်ဝါ မှန်း သိလိုက်၏။

"မင်းက ငါ့အိမ်တော်ထဲကို ချိုးဖျက် ဝင်လာတဲ့အထိသတ္တိကောင်းနေတယ်ပေါ့။ အသက်သုံးခါရှုချိန်အတွင်း ချက်ခြင်းထွက်သွား....။ မဟုတ်ရင် ငါမင်းကို သတ်ပစ်ရ လိမ့်မယ်…" ရှီရှောင်မျက်လုံးက အေးစက်နေကာ သတ်ဖြတ်ခြင်းစိတ်ဆန္ဒတို့ ပြည့်နေသည်။ သူက သည်ပြီးခဲ့ သောနှစ်များတွင် သူ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မြင့်တက်လာခဲ့ပေ သည်။သူက ခုဆိုရင် အာဏာတက်ခြင်းအစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်နှင့် ညီမျှသည့်အဆင့်တွင် ရှိလို့ နေသည်။

ဝမ်လင်းက မြေပြင်ထက်သို့ ဆင်းသက်လာ၏။သူက ရှီ ရှောင်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်ကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြော လိုက်သည်။ "ငါက အတိတ်တုန်းက လူတစ်ယောက်ကို မင်းရဲ့ အသက် ယူပေးပါ့မယ်လို့ ကတိပေးခဲ့တယ်။ဒီနေ့ ငါ ဒီနေရာကို လာတဲ့ အဲ့ကတိကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ပဲ..."

ရှီရှောင်မျက်လုံးထဲရှိ သတ်ဖြတ်ခြင်းဆန္ဒ ပေါက်ကွဲထွက် လာကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။သူက အရိပ်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်း၍ ဝမ်လင်းထံသို တန်းတန်းမတ်မတ် တိုးဝင်လာသည်။သူက ရွှေ့လျားနေ ရင်း သူ့လက်ဖြင့် ချိပ်တံဆိပ်တစ်ခုကို ဖြစ်စေကာ မန္တာန် တစ်ခုကို အသုံးပြုရန် ပြင်လိုက်သည်။

ဝမ်လင်း ခန္ဓာကိုယ်က လှုပ်ရှားခြင်းမရှိပေ။သို့သော် သူ့ နောက်ရှိ အရိပ်ကတော့ ချက်ခြင်းပင် ကြမ်းကြုတ်လာ၏။ ၎င်းက မြေပြင်ကနေ ဝန်းကနဲ ထိုးထွက်ကာ ရှီရှောင်ကို ချက်ခြင်းလိုလို ဖြတ်ကျောက်သွား၏။

ချန်ထောင်အသွင်က ကြီးစွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။သူက ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ရှီရှောင်ကို ဖြတ် ကျော်သွားသော အရိပ်က ကြမ်းကြုတ်သောအကြည့်ကို ထုတ်ဖော်လာသည်။

ထိုအကြည့်အောက်၌

ချန်ထောင်၏ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်သွားသည်။သူ့မူလစိတ်ဝိညာဉ်ပင် တုန်ယင်သွား ရကာ သူက ချက်ခြင်း ရပ်တန့်လိုက်သည်။ သူ့နှဖူးထက်က နေ အေးစက်စက်ချွေးများ စီးကျလာတော့၏။

"ယင်နဲ့ယန်အဆင့်..." ချန်ထောင်မျက်လုံးထဲ၌ ကြောက်လန့်မှုတို့နှင့် ပြည့်နေသည်။

ထိုအနက်ရောင်အရိပ်က ဝမ်လင်းထံသို ပြန်သွားကာ အရိပ်အဖြစ် ပြန်ပြောင်းလဲသွား၏။ရှိရောင်က မျက်လုံးပွင့် လျက် မြေပေါ်တွင် လဲကျသေဆုံးနေသည်။

ဝမ်လင်းက ပြန်လှည့်၍ ထွက်ခွာသွားတော့၏။

ဝမ်လင်း ပုံရိပ်က လရောင်အောက်၌ ပိုပို၍ ဝေးဝေးသွား တော့သည်။

"ဆရာ့ကို သတိထားပါ..." ဝမ်လင်းအသံက ချန်ထောင် နားထဲသို့ တိုးဝင်လာ၏။သူက ကောင်းကင်ထက်သို့ အချိန် အတန်ကြာ ကြည့်နေမိတော့သည်။

ဝမ်လင်းက သူလုပ်စရာရှိသည့် ကိစ္စများကို လုပ်ဆောင် ပြီးသည့်နောက် သူက ဒီလှိုင်းအသူတစ်ရာချောက် ဝင်ပေါက်သို့ ရောက်လာသည်။သူက လှည်၍ ကုန်းမြေသို့ ကြည့်သည့်။သည့်နောက် ခေါင်းမော့ကာ ကောင်းကင် ထက်သို့ မော့ကြည့်သည်။သူ့အကြည့်က ကောင်းကင်ထက် သို့တိုင် ထွင်းဖောက်ကာ နောက်ဆုံးတွင် အရှေ့ဘက် နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်အထိ ရောက်ရှိသွားသလား ထင်မှတ်ရသည်။

အရှေ့ဘက်နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ်ပင်ယ် အပြင်ဘက် ဂိတ် ပေါက်၌ ရှေ့ဖြစ်ဟောသူ၊လင်းထျန်ဟူ၊သွေးဘီလူးနှင့် အကြီးအကဲ ခုနစ်ယောက်ရှစ်ယောက်ခန့် မတ်တပ်ရပ် လျက် ရှိနေကြသည်။

လူတိုင်းက ရှေ့ဖြစ်ဟောသူ ပြောလာသည့်အချိန်တွင် လ င်းထျန်ဟူ ဂိတ်ပေါက်ကို ဖွင့်မည့်အချိန့်အား စောင့်ဆိုင်းနေ ကြသည်။ရှေ့ဖြစ်ဟောသူက နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ ထဲသို့ ဝင်ရောက်သည့်ဂိတ်ပေါက်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင် ခပ်တင်းတင်း ကြုတ်လားလေသည်။

သူတို့က နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ်ကုန်းမြေသို့ လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်ထဲက စီစဉ်ထားခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့လုပ်ရခြင်းက လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်က ရှေ့ဖြစ်ဟောသူသည် သတိပေးနေ ခြင်းကို သေသေချာချာ ခံစားမိခဲ့သည်။ထိုခံစားချက်က သူ့ တွင် ဖြစ်ပေါ်မလာသည်မှာ နှစ်ပေါင်းသောင်းနှင့် ချီနေပြီ ဖြစ်သည်။

သည်ခံစားချက်က နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ်ကုန်းမြေထံက ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင်။သည်ခံစားချက်က သူ အမှတ်အသားပြုလုပ်ထးသည့် ဝမ်လင်းလို့ခေါ်သော သူ့

တပည့်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်နေသည်။သူ့တပည့် အပေါ်ရှိ အမှတ်အသားကလည်း အတင်း ဖယ်ရှားခြင်း ခံ လိုက်ရ၏။

သည်အရာက ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အမှတ်အသား ဖယ်ရှားခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။လွန်ခဲ့သော အချိန်ကလည်း စွန်ယွမ်လို့ခေါ်သည့် သူ့တပည့်က အမှတ်အသားကို ဖယ်ရှားခဲ့ဖူးပေသည်။ သည်လိုမျိုး

စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသူကတော့ ရှေ့ဖြစ်ဟောသူတစ် ယောက်ထဲ မဟုတ်ပေ။နောက်တစ်ယောက်ကတော့ သူ့ သမီး ယောင်ရှင်းရွှယ်အတွက် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေ သည့် သွေးဘိုးဘေးပင် ဖြစ်၏။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့် အမျှ သူ့နှလုံးသားက ပိုမို မသက်မသာ ခံစားလာခဲ့ရသည်။ သူ့လို့မျိုး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်နေသည့်သူများက သည်လိုမျိုး စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မှုကို ဘာမှမဖြစ်ဘဲနှင့် အကြောင်းမဲ့သပ်သပ် ဖြစ်လာနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့်လည်း ရှေ့ဖြစ်ဟောသူက နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ် ကုန်းမြေထဲသို့ စောစောစီးစီး ဝင်ရန် အကြံပြုလာသည့် အခါ သူက ချက်ခြင်း သဘောတူခဲ့ပေသည်။ယောင်ရှင်းရွှ ယ်က သူ့တစ်ဦးတည်းသောသမီး၊တစ်ဦးတည်းသော မိသားစုဝင် မဟုတ်လား။သူ့သမီးအတွက် သူက အရာ အားလုံးကို လစ်လျူရှုနိုင်ပေသည်။

ထို့အတူပင် လင်းထျန်ဟူ၏ စိတ်ထဲ၌လည်း သုန်မှုန် နေသည်သာ ဖြစ်သည်။ဓားဆယ့်နှစ်လက်တွင် ကိုး ယောက်၏ အသက်မီးအိမ်က ငြိမ်းသက်သွားခဲ့ပြီ မဟုတ် လား။ လင်းထျန်ဟူက သူ့ဒေါသကို ဖုံးကွယ်ထားကာ နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ်ကုန်းမြေသို့ ဝင်ရောက်ရန် ပြင်ဆင် ထားခဲ့၏။သူက မည်သို့ဖြစ်ပျက်သည်ကို လောဘကြီးအား မေးမြန်းရမည် ဖြစ်၏။

ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကြီးသုံးယောက်လုံးက သူတို့ကို စိတ်မသက် မသာ ဖြစ်စေသောသူသည် လူတစ်ယောက်ထဲကြောင့် ဆိုသည်ကို သိရှိကြလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

လင်းထျန်ဟူ၏ လက်ဝါးက အောက်သို့ ဖိချလာကာ နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ ဂိတ်ပေါက်အား ဖွင့်လှစ် လာ၏။ သည့်နောက် သူက သူ့အင်္ကျီလက်အိုးကို ဝှေ့ယမ်း ကာ အထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

ထွက်ခွာခြင်း...

လင်းထျန်ဟူ၏ လက်ဝါးက နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ် ကုန်းမြေ၏ ဂိတ်ပေါက်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ သို့သော် ယင်းလက်ဝါးက နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေ၏။သည်အခိုက်အတန့်၌ နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ်ကုန်းမြေ၏ တုန်ယင်သွားရသည်။ နိုင်ငံကိုးခုလုံးသည်

နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ်တစ်ခုလုံးက ဆူညံသံများနှင့် ပြည့် နှက်သွားကာ ကောင်းကင်ပင် နက်မှောင်သွားရ၏။တိမ် များက တဝီဝီလှည့်ပတ်လာကာ ဧရာမဝဲကတော့ကြီး တစ် ခု ဖြစ်လာသည်။

သည်ဝဲကတော့က လွန်စွာ ကြီးမား၏။၎င်းက ပျံ့နှံ့ကာ တစ်ဖြည်းဖြည်းလှည့်လည်လာသည်။ထိုဝဲကတော့ကြီးထဲ ကနေ ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင် ထက်၌ ပျံ့နှံ့လာသည်။

ကောင်းကင်ထက်၌ ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးမှု အော်ရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သက်တံရောင်စုံတစ် ခုက ထိုဝဲကတော့ထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆင်းသက် လာ၏။

သည်အခိုက်အတန့်၌ မြင့်မြတ်နယ်မြေ အသီးသီးမှ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးများသည် ထွက်ပေါ်လာကာ ကောင်းကင်ထက်ရှိ ဝဲကတော့ကြီးကို သုန်မှုန်စွာ စူးစိုက် ကြည့်နေကြသည်။

ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးပေလောက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကောင်းကင်ထက်သို့ မော့ကြည့်နေသည်။ တစ်ချက် ကြည့် ပြီးနောက် သူက အင်္ကျီလက်အိုးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြန် ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ထိုဝဲကတော့ထဲကနေ လူများလှမ်းလျှောက်၍ ထွက်လာ ကြ၏။အစိမ်းရောင်ဝတ်စုံနှင့် လင်းထျန်ဟူက ကောင်းကင် ထက်၌ မတ်တပ်ရပ်နေသည်။သူက အောက်သို့ ကြည့်ကာ အော်ပြောလိုက်၏။ "လောဘကြီး...ထွက်လာပြီး ဒီအဘိုး အိုကို လာတွေ့ချေ..."

သူ့အသံက မိုးခြိမ်းသံအလား ကောင်းကင်အနှံ့ တုန်ခါ ပျံ့နှံ့သွားသည်။မြေပြင်ပင် အက်ကွဲကြောင်းများ ဖြစ် ပေါ်လာကာ ပျံ့နှံ့ကုန်ကြ၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လင်း ထျန်ဟူ၏ အသံက နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ်ကုန်းမြေတစ်ခုလုံး ကို ပျံ့နှံ့သွားတော့၏။

ထူးဆန်းစွာပင် လူတိုင်းက လောဘကြီး သည်နေရာသို့ ရောက်နေသည်ကို ကြိုသိနေကြသည့်အလား အံ့အားသင့် သွားကြခြင်း မရှိပေ။

သွေးဘီးလူးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူ့မျက်နှာက ရှုံ့တွ် နေ၏။သူက နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ်ကုန်းမြေသို့ ခြေချလိုက် သည်နှင့် ကုန်းမြေတစ်ခုလုံးကို သူ့နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် ဖြန့် ကျက်ကြည့်ခဲ့သည်။သို့သော် သူက ယောင်ရှင်းရွှယ်၏ အရိပ်အယောင်ကို လုံးဝ ရှာမတွေ့ဘဲ ဖြစ်နေ၏။ သူမက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ သွေးဘိုးဘေး အား မသက်မသာ ဖြစ်နေစေသည်။

သူက အသက်ဝဝရှူသွင်းကာ လျှို့ဝှက်မန္တာန်တစ်ခုကို စတင် အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူက သူ့လျှို့ဝှက်မန္တာန် ဖြင့် ထပ်မံ၍ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ပြန်သည်။ထိုအခါ သူ့ အသွင်က ပိုမို၍ သုန်မှုန်သွားတော့သည်။

ရှေ့ဖြစ်ဟောသူက လက်ဆန့်ထုတ်ကာ သူ့လက်မနှင့် လက်ညှိုးကို ပွတ်ကာ တွက်ချက်လို့နေသည်။ အပြင် ဘက်၌ အရှေ့ဘက်နတ်ဆိုးစိတ်ပိညာဉ်ကုန်းမြေက သူ့ ရှေ့ဖြစ်ဉာဏ်ကို အနှောက်အယှက် ပြုထားသည်။သို့သော် ခုချိန်၌ သူက နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ်ကုန်းမြေထဲသို့ ရောက် နေပြီ ဖြစ်သည့်အတွက် သူ့အား နှောက်ယှက်မည့်အရာ မရှိတော့ပေ။

သည်မွန်းစတားအိုကြီးများက

နတ်ဆိုးစိတ်ဝိညာဉ် ကုန်းမြေသို့ ဝင်လာသည်နှင့် ဝမ်လင်းက ဒီလှိုင်း အသူတစ်ရာချောက်ထဲသို့ ခုန်ချခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။သူက အောက်ခြေသို့ ကြယ်ပျံတစ်စင်းအလား ထိုးဆင်းလာသည်။

စုပ်အားက ဝမ်လင်းကို တွင်းနက်ထဲသို့ ပိုမိုရောက်ရှိရန် ထောက်ပံ့ပေးနေခဲ့၏။

လင်းထျန်ဟူ၏ အသွင်က သုန်မှုန်နေခဲ့သည်။သူ့ အသံထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူက နတ်ဘုရားအာရုံဖြင့် သည်ဧရိယာတစ်ခုလုံးကို သိမ်းကြုံးခြုံလွှမ်းကြည့်လိုက် သည်။ မြောက်အရပ်စွန်းစွန်း၌ အခြားနတ်ဘုရားအာရုံနှစ် ခုက ရုတ်တရက် ပေါ်လာကာ သူ့နတ်ဘုရားအာရုံနှင့် ထိတိုက်သွားသည်။လင်းထျန်ဟူက တိုးညှင်းစွာ ငြီးတွားလိုက် ရကာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။ သည့်နောက်သူ့မျက်လုံးက လွန်စွာ တောက်ပလာလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူတို့ရှေ့တွင် တိမ်တိုက်တစ်ခုက တိတ်တဆိတ်ပေါ်လာ၏။သည်တိမ်ထုက ပုံရိပ်ယောင်တစ် ခုသာ ဖြစ်၏။အမျိုးသားနှင့်အမျိုးသမီး တစ်ယောက် တို့သည် ထိုတိမ်ပေါ်၌ ထိုင်လျက် ရှိနေသည်။

သူတို့က ကောင်းကင်ဘုံတိမ်စုံတွဲ ဝမ့်ဝေနှင့်ဟူကျွမ့်တို့ ဖြစ်ကြပေ၏။

ဝမ့်ဝေက လင်းထျန်ဟူနှင့် အပေါင်းအပါများကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။သူ့အကြည့်က ရှေ့ဖြစ်ဟော သူ ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည့်အခါ သူ့မျက်လုံးသူငယ်အိမ် ယောင်ယောင်လေး ကျုံ့သွားခဲ့၏။ရှေ့ဖြစ်ဟောသူက မျက်လုံးမှိတ်ထားလျက်သာ ရှိနေသည်။သူက ထိုနှစ် ယောက်ရောက်လာသည့်နောက်တွင်လည်း ဆက်လက်၍ တွက်ချက်လို့နေသည်။

ဝမ့်ဝေက ပြုံး၍ ဆိုလာ၏။ "ရောင်းရင်းကျင့်ကြံသူ တွေ...မတွေ့ရတာ ကြာပြီ..."

ဟူကျွမ့်ကလည်း ယောင်ယောင်လေး ပြုံးလိုက်သည်။ သို့သော် သူမက စကားတော့ မဆိုပေ။

လင်းထျန်ဟူက ဝမ့်ဝေ့ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ဆို၏။ ရောင်းရင်းဝမ့်...ငါက လောဘကြီးက မင်းနဲ့အတူ ရှိနေ တာကို သတိပြုမိတယ်။ "သူ့ကို ငါ့ရှိ ပေးပါ။ ငါ သူ့ကို အရေးတကြီး မေးစရာ ရှိတယ်..."

ဝမ့်ဝေက ပြုံး၍ သူ့နှလုံးသည်းပွတ် ဟူကျွမ့်သို့ ပြော လိုက်၏။ "ကြည့်ပါဦး...ဒီလောက်နှစ်တွေကြာတာတောင် ...ဓားသူတော်စင်ရဲ့ ရန်လိုမှုက လျော့နည်းလာတာ မရှိတဲ့ အပြင် ပိုတောင် ဆိုးလာသလားလို့…"

ဟူကျွမ့်က နူးညံစွာကြည့်ကာ ပြုံး၍ ဆိုလာ၏။ "ဓား သူတော်စင်က သူ့တပည့်တွေအတွက် စိတ်ပူပန်နေတာကို နားလည်ပေးရမှာပေါ့..."

လင်းထျန်ဟူ၏ အသွင်က ပို၍ သုန်မှုန်သွားတော့သည်။ သူက သည်နှစ်ယောက်ကို လန့်နေသည်ကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက သူက သူတို့ကို သူ့စိတ်ထဲရှိသည့်အတိုင်း တိုက်ခိုက်ပြီးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဝမ့်ဝေက သိုလှောင်အိတ်ကို ပုတ်လိုက်ရာ လူနှစ် ယောက် ချက်ခြင်း ပျံသန်းထွက်လာခဲ့သည်။တစ်ယောက် ကတော့ ချန်လုံဖြစ်ကာ နောက်တစ်ယောက်ကတော့ လောဘကြီးပင်။

ချန်လုံက လင်းထျန်ဟူကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူ့ မျက်လုံးထဲ၌ ပျော်ရွှင်မှုနှင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ သူက ဒူးတစ်လောက်ထောက်ကာ ဆိုလာ၏။ "ဆရာ...ဒီ လောဘကြီး...သူက ငါ့ဂျူနီယာညီတွေကို အန္တရာယ်ပေးခဲ့တယ်

လောဘကြီး၏ အသွင်က ပုံမှန်ပင် ဖြစ်ကာ နည်းနည်း လေးပင် ပြောင်းလဲမသွားချေ။ သူက ထွက်ပေါ်လာ သည်နှင့် ဝမ့်ဝေနှင့် ဟူကျွမ့်တို့နောက်၌ ကျွန်အိုကြီးတစ် ယောက်လို့ မတ်တပ်ရပ်နေပေသည်။

လင်းထျန်ဟူက ချန်လုံကို မကြည့်ဘဲ လောဘကြီးထံသို့ သာ စူးရဲစွာ ကြည့်၍ သုန်မှုန်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "လောဘကြီး..မင်းက သတ္တိသိပ် ရှိနေတယ်ပေါ့..."

လောဘကြီး၏ နှလုံးက တစ်ချက် ခုန်ပေါက်သွား သော်လည်း သူ့အသွင်ကတော့ ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိပေ။ သူက ချန်လုံကို အေးစက်စွာ ကြည့်၍ ပြောလိုက်၏။ "ကောင်လေး...ဒီအဘိုးအိုက မင်းတို့တာ့လော့ဓားကလန်ရဲ့ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကို ကိုယ်တိုင် သတ်ခဲ့လား..."

ချန်လုံက လောဘကြီးထံသို့ ကြမ်းကြုတ်စွာ ကြည့် နေသည်။ သူ့ဆရာက သည်နေရာမှ ရှိနေသည့်အတွက် သူက စွမ်းအားပြည့်နေသလို ခံစားရကာ အော်ပြောလိုက် သည်။ "သင်က ငါတို့ကို ကိုယ်တိုင် မသက်ပေမဲ့လည်း ငါ တို့ကို ခရမ်းရောင်မြူကြားမှ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့တယ်။ဒါ့ ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ငါ့ဂျူနီယာညီတွေက သေသွားစရာ အကြောင်း မရှိဘူး..."

လောဘကြီးက ရယ်မော၍ ပြောလာ၏။ "ဒီအဘိုးအိုက မင်းတို့အားလုံးကို မြူထဲမှာ ပိတ်ထားခဲ့ရတာက တုန်ကင် ကို ရဖို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းတို့အားလုံးရဲ့ ဆံချည်တစ်မွှေး တောင် နာကျင်စေခဲ့တာ မရှိဘူး...။မင်းဂျူနီယာတွေကို သတ်ခဲ့တဲ့ လူကို ရှာရမယ့်အစား မင်းက ငါ့ကို လာစွပ်စွဲနေတယ်

ချန်လုံက စကားဆက်ပြောဟန် ပြင်လိုက်သည်။သို့သော် လင်းထျန်ဟူက သူ့အင်္ကျီလက်အိုးကို ဝှေ့ယမ်းကာ အေး စက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ချန်လုံ...ဆက်မပြောတော့နဲ့..." လ င်းထျန်ဟူက လောဘကြီးကို သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့် ကာ တစ်လုံးချင်း ပြောလာ၏။ "လောဘကြီး...တုန်ကင် ဘယ် မှာ လဲ..."

လောဘကြီးက ခါးသီးစွာ ပြုံး၍ ဆိုလာ၏။ "သင်တို့ အားလုံးက ငါ့ကို မယုံကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါက ငါ့နှစ်သောင်း နဲ့ချီတဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုပါတယ်။ငါ့လက် ထဲမှာ ဒီတုန်ကင် မရှိဘူး..."

လင်းထျန်ဟူက စကားတစ်ခွန်းမှ မဆိုဘဲ လောဘကြီး ထံသို့ ကြည့်လိုက်သည်။သူက လောဘကြီးဆက်ပြောမည့် စကားကို စောင့်နေလိုက်၏။ သည်အခိုက်အတန့်၌ မျက်လုံးမှိတ်ထားသော ရှေ့ဖြစ်ဟောသူကလွဲ၍ ကျန်သည့် မွန်းစတားအိုကြီးအားလုံး၏ ထက်ရှသော အကြည့်များက လောဘကြီးထံသို့ ကျရောက်လာခဲ့သည်။

လောဘကြီးက ဦးရေပြားပင် ထုံထိုင်းသွားမိသည်။ခုရှိနေသည့်လူများထဲတွင် ချန်လုံကလွဲ၍ ကျန်သည့်လူအား လုံးထဲ၌ သူ့ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က အနိမ့်ဆုံး ဖြစ်နေပေသည်။ သည်အခိုက်အတန့်၌ သည်လိုအားကောင်းလှသည့် ကျင့်ကြံသူများ၏ အကြည့်များက သူ့ထံသို့ ရောက်လာ သည့်အခါ သူ့စိတ်ထဲ၌ တုန်လှုပ်မှုကိုပါ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက သူ့ကိုယ်သူ ပြန်တည်ငြိမ်အောင် မနည်းလုပ်လိုက်ပြီး နောက် အသက်ဝဝရှူသွင်းကာ ခပ်မြန်မြန် ပြောလိုက် သည်။ "ဒီတုန်ကင်ကို ယူသွားတဲ့လူက ကောင်းကင် ကံကြမ္မာကလန်က ဝမ်လင်းဆိုတဲ့လူပဲ။ တူလေး ချန်လုံး မင်းက ဒါကို သက်သေပြုနိုင်တယ်။ သူက မင်းတို့တာ့လော့ ကလန်ရဲ့ လူတွေကိုလည်း သတ်ခဲ့သေးတယ်…."

လင်းထျန်ဟူက

မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ချန်လုံထံသို့

ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်လုံက မြန်ဆန်စွာ ပြောလာ၏။ "ဆရာ..တပည့်က လောဘကြီး ချုပ်နှောင်ထားတာ ခံရတဲ့အချိန်မှာ ဝမ်လင်း တုန်ကင်ကို ရသွားတာ မြင်ခဲ့ရုံပါပဲ။အဲ့နောက်မှာ ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်သွားလဲ တပည့် မသိပါဘူး...။ဒါပေမဲ့လည်း သူက ငါ့ဂျူနီယာတွေကို သတ်ခဲ့တာတော့ အမှန်ပါပဲ..."

သည်အခိုက်အတန့်၌ ရှေ့ဖြစ်ဟောသူက ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လာကာ သူက အရှေ့အရပ်သို့ ကြည့်လိုက် သည်။

"သူ ထွက်သွားချင်နေတယ်…" ရှေ့ဖြစ်ဟောသူ၏ လက် က မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားသွားကာ သူ့အကြည့်က အကွာ အဝေးတစ်ခုထံသို ထွင်းဖောက်သွားသည်။ယင်းအကြည့်က ရေနတ်ဆိုးနိုင်ငံရှိ ဒီလှိုင်းအသူတစ်ရာချောက် ဝင်ပေါက်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်သွားကာ တွင်းနက်၏ အပေါက်ထိထွင်းဖောက်လာခဲ့သည်။သို့ရာတွင် သူ့အကြည့်က ရပ်တန့် သွားခြင်း မရှိဘဲ တွင်းနက်ထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင် ရောက်လာခဲ့သည်။

ဝမ်လင်းက အောက်သို့ ဆင်းသက်နေရင်း သူက ချက် ခြင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။သည့်နောက် သူက စုပ်အားနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်လာကာ ပို၍ မြန်ဆန်စွာ ရွှေ့လျား လိုက်သည်။ ရှေ့ဖြစ်ဟောသူက သူ့အကြည့်ပင် စုပ်အား၏ သက်ရောက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်ဟု ခံစားမိလိုက်၏။သူက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သူ့အကြည့်က စုပ် အားကို ထွင်းဖောက်ကာ အောက်သို့ ဆက်၍ သွားသည်။

ရှေ့ဖြစ်ဟောသူ၏ မန္တာန်က လင်းထျန်ဟူနှင့် အခြားလူ များ၏ အာရုံကို ချက်ခြင်း ဖမ်းစားသွားနိုင်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံတိမ်စုံတွဲ၏ မျက်လုံးထဲ၌ပင် အံ့အားသင့် သည်ဟန်တို့ ဖြစ်ပေါ်သွားကြ၏။သည်မွန်းစတားအိုကြီး များက သူတို့၏ နတ်ဘုရားအာရုံများကို ဖြန့်ကျက်ကာ ဒီလှိုင်းအသူတစ်ရာချောက်အောက်ရှိ တွင်းနက်ထဲသို့ ဝင် သွားသည့် ရှေ့ဖြစ်ဟောသူ၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ပါ လာကြသည်။

ဝမ်လင်းအသွင်က ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေကာ သူက သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ကြယ်ခုနစ်ခုဓားအစီအရင်ကို ထုတ်ယူ လိုက်သည်။သည်အစီအရင်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်အား လှည့်ပတ် လာကာ သူ့အား ပို၍ မြန်ဆန်အောင် လုပ်ပေးလေသည်။

ဝမ်လင်းက တွင်းနက်အောက်ခြေသို့ တိုက်ရိုက် တဟုန် ထိုး ဆင်းလာသည်။သိပ်မကြာခွင်တွင် သူက ဝဲကတော့ ရှိသောနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။သည်အခိုက်အတန့်၌ ရှေ့ဖြစ်ဟောသူနှင့်မွန်းစတားအိုကြီးများ၏ နတ်ဘုရားအာ ရံဒကလည်း ဆင်းသက်လာကြသည်။

လင်းထျန်ဟူက ချက်ခြင်းပင် ကြယ်ခုနစ်ခုဓားအစီအရင် ကို တွေ့မြင်လိုက်သည်။သည်အရာက သူ့ကို ချက်ခြင်းပင် ဒေါသပုန်ထသွားစေ၏။

ရှေ့ဖြစ်ဟောသူက ဝမ်လင်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံ သတ်ဖြတ်သူပညာရပ်၏ အမှတ်အသား မရှိတော့သည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။သည်အရာက ရှေ့ဖြစ်ဟောသူ၏ အကြည့်ကို အေးစက်သွားစေ၏။

ဝမ်လင်းက ဝဲကတော့ထဲသို့

ခြေချလိုက်သည်။ သည့်နောက် သူကလှည့်၍ သူ့နောက်ကနေ လိုက်ပါလာ သော လူတိုင်းကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ရင်း တစ်ဖြည်းဖြည်း ဝဲကတော့ထဲသို့ နစ်မြုပ်လို့သွားသည်။

ဝဲကတော့ထဲမှ ပြင်းထန်သောအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်ကာ ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။သည်စွမ်းအားက ရှေ့ဖြစ်ဟောသူနှင့်တစ် ခြားသူများ၏ နတ်ဘုရားအာရုံများအတွက်ပင် အလွန် အားကောင်းနေခဲ့ပေသည်။သူတို့က နောက်သို့ ပြန်ဆုတ် ကာ ဝမ်လင်း ဝဲကတော့ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကိုသာ ကြည့်နေရုံသာ တက်နိုင်တော့သည်။

သည်အရာက သူတို့ ဝမ်လင်းကို မရပ်စေလိုခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။သို့သော် ထိုဝဲကတော့မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် စွမ်းအားက ကြယ်အဖွဲ့အစည်းကြီးနှစ်ခုကြား ချိတ်ဆက် ထားသည်ဖြစ်ရာ လွန်မင်းစွာ သန်မာအားကောင်းနေသည် မဟုတ်လား။

ဝမ်လင်းပုံရိပ်က ဝဲကတော့ထဲသို့ ဝင်သွားသည့်အခိုက် တွင် သွေးဘိုးဘေး၏နတ်ဘုရားအာရုံက ဝမ်လင်းကို စူး စိုက်ကြည့်ကာ သူ့အသွင်က အလွန်အမင်း သုန်မှုန်သွားချေ သည်။သည်အခိုက်အတန့်လေး၌ သူက ဝမ်လင်းကိုယ်ပေါ် ကနေ ယောင်ရှင်းရွှယ်၏ အော်ရာကို ခံစားမိလိုက်ပေ သည်။ယောင်ရှင်းရွှယ်၏ ရုန်းကန်နေမှု၊ပုန်ကန်နေမှုက သွေးဘိုးဘေးကို ယောင်ရှင်းရွှယ်ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း သည် ဝမ်လင်းနှင့်တစ်ခုခု ပတ်သတ်နေမည်ကို ကောက်ချက်ချမိသွားစေ၏။ သူ့အသွင်က အလွန်အမင်း နက်မှောင်နေကာ သူက အော်ပြောလိုက်သည်။ "ဝမ်လင်း..ငါ့ သမီးဘယ်မှာလဲ..."

"လှိုဏ်ဂူအတုက သုံးခုပဲ ရှိတာ မဟုတ်ဘူး...လေးခုရှိ..တာ." ဝမ်လင်းက ပျောက်ကွယ်မသွားခင် သည် နောက်ဆုံးစကားကို ချန်ထားခဲ့လိုက်၏။

အခြားလူများက ဝမ်လင်း၏စကားကို နားလည်လိမ့်မည် မဟုတ်သော်လည်း သွေးဘိုးဘေးကတော့ ချက်ခြင်း နားလည်လိုက်၏။လေးခုမြောက်လှိုဏ်ဂူအတုက သူနှင့် ယောင်ရှင်းရွှယ်တို့သာ သိသည့် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ဖြစ် နေသည်မဟုတ်လား။

သည်အရာကပင် ဝမ်လင်း မျှော်လင့်ထားသည့်အရာ ဖြစ် နေ၏။ သူက ထွက်ခွာသွားတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း ထို မွန်းစတားအိုကြီးများ၏ စိတ်ကို ဒွိဟ ဖြစ်အောင် မွှေ နောက်သွားခဲ့မည် ဖြစ်သည်။ သွေးဘိုးဘေးကသာ ယောင် ရှင်းရွှယ် ကို သတိမပြုမိပါက အဆင်ပြေလိမ့်ဦးမည် ဖြစ်၏။သို့ရာတွင် သူက ရှာတွေ့သွားသည့်အတွက် ဝမ် လင်းကလည်း တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ခဲ့ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ဝမ်လင်း ရည်ရွယ်ချက်က သွေးဘိုးဘေး ယောင်ရှင်းရွှယ် ကို အကြောင်းပြု၍ သူ့နောက်သို့ လိုက်မလာနိုင်ရန် ဖြစ် လေ၏။သူက သည်မွန်းစတားအိုကြီးများ၏ စိတ်ထဲ၌ သူ့ စကားများက များစွာတာသွားလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်ထား ပေ၏။

ဝမ်လင်းက ပျောက်ကွယ်လို့သွား၏။

ဝဲကတော့ပတ်လည်ရှိဧရိယာသည် လုံးဝ တိတ်ဆိတ်လို့ သုန်မှုန်သော နေသည်။သည်မွန်းစတားအိုကြီးများက အသွင်နှင့် ရှိနေကြ၏။သူတို့က မူလကတည်းက ကိုယ်ပိုင် အစီအစဉ်များ ကိုယ်စီ ရှိကြသော်လည်း ဝမ်လင်း၏ စကား ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သူတို့အားလုံးက သွေးဘိုး ဘေး၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်လာကြသည်။

သွေးဘိုးဘေးက သူ့နောက်ကျောသို့ အပ်များနှင့် ထိုး စိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။သူက အနည်းငယ် စဉ်းစား ပြီးနောက် ပြောလာသည်။ "လေးခုမြောက်လှိုဏ်ဂူက အမှန်တကယ် ရှိနေလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက ဒီဝမ်လင်း သိမ်းပိုက်ထားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူ့မှာ တုန်ကင်လည်း ရှိတော့ ဒါ့ကြောင့် သူ့ကိုသာ ငါတို့ မဖမ်းနိုင်ရင် အစစ်အမှန် လှိုဏ်ဂူထဲဝင်ဖို့ ငါတို့အားလုံးအတွက် ဘာအခွင့်အရေးမှ ရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

"ငါတို့က ဒီဝဲကတော့ဟာ အလုံးစုံကောင်းကင်ကြယ် အဖွဲ့အစည်းရဲ့ ဝင်ပေါက် ဖြစ်တာကို သိထားကြပြီး ဖြစ် တယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း ဒီဝဲကတော့ထဲက စွမ်းအားက သန်မာ လွန်းလှတယ်။ဒီဝမ်လင်းက ပစ္စည်းတစ်ခုခု ရခဲ့လို့သာ ဒီထဲ ကို ဝင်သွားနိုင်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်..."

"ငါတို့အားလုံးက ဒီထဲကို ဝင်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြဖူးပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ကြဘူး...။ဒါပေမဲ့လည်း ငါတို့သာ အတူ လက်တွဲလုပ်ရင် လူတစ်ယောက်ကိုတော့ စေလွှတ်နိုင်လိမ့် ໑໖..."

လင်းထျန်ဟူက အလေးအနက် မေးလိုက်၏။ "ဘယ်သူ သွားမှာလဲ..."

"ငါ သွားမယ်လို့ပြောရင် ရောင်းရင်းကျင့်ကြံသူအားလုံ က ငါ့ကို သံသယ ဝင်လိမ့်မယ်။အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ကတော့ လောဘကြီး ဆိုတာ သံသယ ရှိစရာ မလိုဘူး။ ငါ တို့တစ်ယောက်စီက သူ့ပေါ်မှာ အတားအဆီးတစ်ခုကို ချထားကြမယ်။ ပြီးရင် ဒီလောဘကြီးက ငါတို့လက်ထဲက နေ ပြေးလွတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။သူက ဝမ်လင်းကို ဖမ်းပြီး ဒီကို ပြန်ခေါ်လာဖို့ပဲ နာခံရလိမ့်မယ်။ လောဘကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကလည်း ဝမ်လင်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့ လုံလုံလောက် လောက် မြင့်မားတယ်..."

ရှေ့ဖြစ်ဟောသူက ဝဲကတော့ထံသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ စူး စိုက် ကြည့်လို့နေ၏။သူ့မျက်လုံးထဲကနေလည်း ထူးဆန်းသောအလင်းတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေသည်။မည်သူ ကမျှ သူ ဘာတွေးနေသည်ကို သိနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

အလုံးစုံကောင်းကင်ကြယ်အဖွဲ့အစည်းကြီးသို့ ရောက်ရှိလာ

ခြင်း

အလုံးစုံကောင်းကင်ကြယ်အဖွဲ့အစည်း...။

တောက်ပသောကြယ်အလင်းများက အရပ်မျက်နှာအနှံ့ သို့ ပျံ့နှံ့လျက် ရှိ၏။ အလုံးစုံကောင်းကင်ကြယ်အဖွဲ့အစည်း ကြီးက ကြီးမားလှကာ မြောက်များစွာသော ကျင့်ကြံခြင်း ဂြိုဟ်များ ရှိနေကြ၏။မဟာမိတ်ကြယ်အဖွဲ့အစည်းကြီးထဲရှိလူအနည်းငယ်လွဲ၍ ကျင့်ကြံသူအများစုက အခြားကြယ် အဖွဲ့အစည်းကြီးများ၏ တည်ရှိမှုကို မသိကြပေ။

သို့ရာတွင်

အလုံးစုံကောင်းကင်ကြယ်အဖွဲ့အစည်း ကတော့ မတူပေ။ထိုကြယ်အဖွဲ့အစည်း၏ အများစုက လေ၊ မိုး၊မိုးကြိုးနှင့်လျှပ်စီး ကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေများအောက်ရှိကြယ်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုစီ ရှိကြောင်း သိထားကြပေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့အစည်းကြီးနှင့်

နက်ရှိုင်းသော ဆက်ဆံရေးရှိသော အလုံးစုံကြယ်အဖွဲ့ အစည်းကြီးက မဟာမိတ်ကြယ်အဖွဲ့အစည်းထဲ၌လည်း တစ်ခုတည်းသော စွမ်းအားတစ်ခုရှိကာ သူတို့က လျှို့ဝှက် ချက်များစွာကိုလည်း ဖုံးကွယ်ထားကြသည်။ဝမ်လင်း အပါအဝင် ကျင့်ကြံသူအများစုက ကျင့်ကြံခြင်းမဟာမိတ် အဖွဲ့အစည်းသည် ကြယ်အဖွဲ့အစည်းများအောက်၌ တစ်ခု တည်းသော စွမ်းအား ဖြစ်သည်ဟု တွေးထင်ထားခဲ့ကြ၏။

အလုံးစုံကြယ်အဖွဲ့အစည်းက ပို၍ လွတ်လပ်မှု ရှိ၏။ သို့ရာတွင် အချို့လျှို့ဝှက်ချက်များကိုတော့ တင်းတင်းကြပ် ကြပ် သိမ်းဆည်းထားကြသည်သာ ဖြစ်သည်။

ကြယ်အဖွဲ့အစည်းနှစ်ခုကြား တစ်ခုတည်းသော ကွာခြား ချက်က အလုံးစုံကောင်းကင်ကြယ်အဖွဲ့အစည်းတွင် မည် သည့်ကလန်မှ ရှိမနေဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းမိသားစုများသာ ရှိပေ၏။အလုံးစုံကောင်းကင်ကြယ်အဖွဲ့အစည်းက မျိုးဆက်နှင့် ပတ်သတ်၍ ဂရုတစိုက် ရှိကြ၏။ သွေး

တူညီသော သွေးမျိုးဆက် ရှိကြသူများက စုစည်းနေထိုင် ပြီး သူတို့၏ကိုယ်ပိုင်အင်အားကို တည်ဆောက်ထားကြ သည်။

အလင်းတန်များက ပျံသန်းလာကြ၏။စုစုပေါင်း လူလေး ယောက်ရှိကာ သုံးယောက်က ယောက်ျားသား ဖြစ်၍ တစ် ယောက် အမျိုးသမီး တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။၎င်းတို့၏ အသက်က ပြောရခက်သော်လည်း သူတို့အားလုံးက ငယ်ရွယ်နေသည့်ပုံပေါ်နေ၏။ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များ လည်း သိပ်ကွာခြားလှခြင်း မရှိကြပေ။ စိတ်ဝိညာဉ်အသွင် ပြောင်းခြင်းအလယ်အဆင့် အမျိုးသမီး ဖြစ်သူကလွဲ၍ ကျန် သည့်လူများက စိတ်ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အစောပိုင်း အဆင့်တွင်သာ ရှိနေကြသည်။

အမျိုးသမီးက အသက်နှစ်ဆယ်လောက်သာ ထင်ရ သည်။သူမက လှပသော်လည်း သူမထံမှ အေးစက်မှုတို့ ထွက်ပေါ်လို့နေသည်။

ချောမောကြပေ အမျိုးသားသုံးယောက်လုံးကလည်း သည်။သို့ရတွင် ခုချိန်၌ သူတို့၏ အသွင်က သုန်မှုန်လျက် ရှိနေကာ သူတို့က အနောက်သို့ လှည့်လှည့်ကြည့်နေကြ သည်။

အမျိုးသားများထဲမှ တစ်ယောက် ခပ်မြန်မြန်ပြော လာ၏။ "ဉာဏ်ရည်ကျောက်တုံးနီကို လွှတ်ပစ်လိုက်ကြ ရအောင်...။မဟုတ်ရင် ဒီမြူနက်အင်းဆက်တွေက ငါတို့ နောက်ကိုလိုက်လာတာ ရပ်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒီကောင် တွေ ငါတို့ကို ဝိုင်းမိသွားတာနဲ့..."

အမျိုးသမီးက တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။ "ဒီမြူနက် အင်းဆက်တွေက ဒီဉာဏ်ရည်ကျောက်တုံးနီကို ယူသွားတဲ့ လူတွေနောက်ကို လွှတ်ပစ်ရင်တောင်မှ ဆက်လိုက်လာ တက်တယ်..."

ကြီးမားသည့် မီးခိုးရောင်မြူတစ်ခုက သူတို့နောက်ကနေ လိုက်ပါလာ၏။လူတစ်ယောက််က အနီးကပ်ကြည့်ပါက သည်မြူထုထဲ၌ လက်ချောင်းအရွယ် အင်းဆက်များစွာ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရပေမည်။သည်မြူက ၎င်းတို့ခန္ဓာကိုယ်က

နေ ပေးစွမ်းနေခြင်း ဖြစ်၏။

သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ အောက်၌ ကြယ်သံလိုက် အိမ်မြှောင် တစ်ခုစီ ရှိလို့နေကြ၏။ထို့ကြောင့် သူတို့က ပို၍ မြန်မြန် ထွက်ပေးနိုင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။သို့ရာတွင် မီးခိုးရောင်မြူကို သလင်းကျောက်မြောက်များစွာ ကြဲ၍ တားဆီးပိတ်ဆို့ပေးနေသော အမျိုးသမီးကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက သည်အင်းဆက်များသည် သူတို့ကို ဖမ်းမှီလာ မည်နေလောက်ပြီ ဖြစ်၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ သည်အမျိုးသမီးက ပို၍ပို၍ လက်ပန်းကျလာကာ သည်အင်းဆက်များကလည်း နီးသ ထက် နီးလာကြ၏။နောက်ဆုံးတွင် မြူက ရှေ့သို့ တဟုန် ထိုး ထိုးတက်လာကာ သူတို့လေးယောက်ကို ဝန်းရံလို့သွား သည်။

အကွာအဝေးတစ်ခုကနေ လူတစ်ယောက် သည်မြူထု ကြီးကို ကြည့်နေသည်ကို တွေ့ရပေမည်။

သည်လေးယောက်က ရွင်ယွမ်ဂြိုဟ်မှ ဖြစ်ကြ၏။သည် အမျိုးသမီး၏ အမည်က ရွင်ပွဲ့ ဖြစ်သည်။အမျိုးသားသုံး ယောက်ကတော့ ရွင်ချန်၊ရွင်ဖန်နှင့် စွန်ရွှယ်ရှန်တို့ ဖြစ် ကြ၏။

သူတို့လေးယောက်၏ မူလရည်ရွယ်ချက်က လေ့ကျင့်ရန် သည်နေရာကို ရောက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။သို့သော် အချို့အဖြစ်အပျက်များကြောင့် သူတို့က ဉာဏ်ရည်ကျောက် တုံးနီကို ရရှိခဲ့ကြသည်။သည်အဖြစ်က သူတို့ကို အင်းဆက် များ၏ လိုက်လံခြင်းကို ခံရကာ ခုလို ဝန်းရံခံထားရခြင်းကို ဖြစ်သွားစေခဲ့ခြင်းပင်။

မြူနက်အင်းဆက်များက

အဆိပ်ပင်။၎င်းကို ကျင့်ကြံသူများအတွက် ထိလိုက်သည်နှင့် ကျင့်ကြံသူတစ် ယောက်၏ မူလစိတ်ဝိညာည်ကို ဒဏ်ရာရစေကာ မန္တာန် များအားလုံးကို အသုံးပြု၍ မရနိုင်တော့ပေ။ထို့ကြောင့် ၎င်း တို့က လွန်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။သူတို့လေး ယောက်က သည်အင်းဆက်မြူထုကြား၌ ပိတ်မိနေကြ၏။ အမျိုးသမီး၏ မိုးကြိုးလျှပ်စီးတန်း ယောင်ယောင်လေး ပေး စွမ်းနေသော ကျောက်စိမ်းလက်ကောက်ကြောင့်သာ မဟုတ်ပါက သူတို့လေးယောက်က ထိုအင်းဆက်များ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံရကာ သူတို့၏ မူလစိတ်ဝိညာဉ်များ ပျက်စီး နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်သည့်သုံးယောက်က အမျိုးမျိုးသောမန္တာန်များနှင့် ရတနာများကို အသုံးပြုကာ မြူထဲကနေ ဖောက်ထွက်နိုင် ရန် လုပ်ဆောင်နေကြ၏။သို့ရာတွင် သည်မြူက ထူထဲလွန်း လှကာ သူတို့အားလုံးက ထွင်းဖောက်နိုင်ခြင်း မရှိ ဖြစ် နေသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့လေးယောက်၏ ကောင်းကင်ဘုံစိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် ဖြည်းဖြည်း ချင်း လျော့နည်းလာကြကာ ဆေးလုံးများလည်း သိပ်မကျန် တော့ချေ။ ရွှယ်ပွဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်၍ ဆိုလာ၏။ "ဒီမြူနက် အင်းဆက်တွေက မိုးကြိုးမန္တာန်ကိုတော့ အကြောက်ဆုံးပဲ။ ငါက မိသားစုဆီ အကူအညီတောင်းခံ ထားတယ်။ ဒီနေရာ က မိသားစုနဲ့လည်း တော်တော်လေးဝေးနေတယ်။ဒါပေမဲ့ လည်း ငါတို့က မိုးကြိုးမန္တာန်ကောင်းကောင်းသုံးနိုင်တဲ့ စီနီ ယာတစ်ယောက် ရောက်လာပြီး ငါတို့ကို လာကယ်တဲ့အထိတောင့်ခံထားရမယ်"

သူမက ကောင်းကင်ဘုံစိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု မှု အမြင့်ဆုံးပင်။သူမ၏ စွမ်းအင်အများစုကို ကျောက်စိမ်း လက်ကောက်ကနေ စုပ်ယူနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်၏။သည် လက်ကောက်သာ သည်နေရာမှာ မရှိနေလျှင် သူတို့က ထို အင်းဆက်များ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ချက်ခြင်း ခံလိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

မိသားစုထဲမှ မဟုတ်သည့် တစ်ဦးတည်းသောအမျိုးသား စွန့်ရွှယ်ရှန်က ခါးသက်စွာ ပြုံးနေမိ၏။ သူက မြူထဲရှိ မရေ မတွက်နိုင်သောအင်းဆက်များကို ကြည့်ကာ သူ့စိတ်နှလုံး ထဲ၌ မျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေတော့သည်။

"ငါတို့လောဘကြီးမိတဲ့အတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ အပြစ်တင်စရာ ရှိတော့တယ်။ငါတို့ကသာ ဒီဉာဏ်ရည် ကျောက်တုံးနီကိုသာ ထုတ်ယူမလာခဲ့မိရင် သေရေးရှင်ရေးကို ရင်ဆိုရမှာ မဟုတ်ဘူး..." ဒီလို

သည်အခိုက်အတန့်၌

ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက မြူထုကို ဖြတ်သန်းလာသည်။သည်ငွေရောင်အလင်းတန်း က နဂါးတစ်ကောင်နှင့် ဆင်တူကာ ယင်းပေါ်၌ လူငယ်တစ် ယောက် ထိုင်နေ၏။သူက အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင် ထားကာ ဆံပင်ကနောက်ကနေ ဆီးနှောင်ထား၏။သူ့ရုပ်သွ င်က သာမန်သာ ဖြစ်သော်လည် သူ့မျက်လုံးများကတော့ ဂုဏ်ထည်ဝင့်နေ၏။သူ့မျက်လုံးထဲ၌ လျှပ်စီးများ တဖျပ်ဖျပ် လင်းလက်နေကာ သူ့ကို ပို၍ပင် ကြမ်းကြုတ်သွားစေ၏။

သူကတော့ ဝမ်လင်းပင်။

ဝမ်လင်းက ဝဲကတော့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် သူက ထွက်လာသည့်အချိန်၌ ကြယ်များကြား၌ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။သူ့ပတ်လည်၌ တောက်ပသော ကြယ်စုကြယ် ဝေးများသား ရှိကာ လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မှ ရှိမနေခဲ့ပေ။

သည်နေရာက ဝမ်လင်းအတွက် တစ်ခြားကြယ်အဖွဲ့ အစည်းဖြစ်ကာ သူ့ဇာတိရပ် မဟာမိတ်ကြယ်အဖွဲ့အစည်း မဟုတ်ပေ။သည်နေရာက မိုးကြိုးကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေ အောက်ရှိ အလုံးစုံကြယ်အဖွဲ့အစည်းကြီး ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ဝမ်လင်းက ကြယ် သံလိုက်အိမ်မြှောက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။သည့်နောက် သူက ကြယ်အဖွဲ့အစည်းထဲသို့ စတင်လှည့်လည်သွားလာ လိုက်သည်။

ထိုစဉ် အကွာအဝေးတစ်ခုမှ မီးခိုးရောင်မြူက ဝမ်လင်း အား စွဲဆောင်သွား၏။သူ့အောက်တွင် ငွေရောင်အလင်း တစ်ခု ရှိနေကာ သူက သည်မြူနားသို့ ရောက်ရှိလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။သူ့မျက်လုံးထဲရှိ လျှပ်စီးများရှိနေသဖြင့် မြူထဲရှိပိတ်လှောင်ခံထားရသော လေးယောက်ကို သူက တွေ့မြင် နိုင်ခဲ့သည်။

မြူနက်အင်းဆက်များက ဝမ်လင်း၏ လျှပ်စီးအကြည့် အောက်၌ တုန်ယင်လာကြ၏။၎င်းတို့က သူ့အကြည့်ကို ရှောင်လွှဲကာ လမ်းပေါက်တစ်ခု ဖွင့်ပေးလိုက်ကြသည်။

အထဲ၌ ပိတ်လှောင်ခံထားရသည့် လေးယောက်က ချက် ခြင်း မှင်သက်သွားကြ၏။ရွင်ပွဲ့၏ မျက်လုံးက လက်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ သူမက တုန်လှုပ်မိသွားသည်။ အကြည့်တစ် ချက်ကပင် ထိုမြူနက်အင်းဆက်များကို နောက်ဆုတ်သွား စေသည် မဟုတ်လား။သည်လိုမန္တာန်မျိုးက သူမစိတ်ကို အလွန်တုန်လှုပ် သွားမိစေ၏။

သူမ၏ လှပသောမျက်လုံးများက လှုပ်ရှားလာကာ မြူ အပြင်ဘက်မှ ငွေရောင်အလင်းပေါ်ရှိ ဝမ်လင်းကို တွေ့မြင် လိုက်ရသည်။

စွန်ရွှယ်ရှန်၏မျက်လုံးထဲရှိ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုတို့ကလည်း ချက်ခြင်း ပြန်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။သူက ချက်ခြင်းဖြင့် လက်သီးနှစ်ဖက်ဆုပ်ကာ လှမ်း၍ အော်ပြောလိုက်၏။ "စီနီ ယာ...ဂျူနီယာက ရွင်ယွမ်ဂြိုဟ်ပေါ်က စွန်မိသားစုကပါ...။ စီနီယာက ငါတို့ကို ကူညီမယ်လို့ မျှော်လင့်မိပါတယ်။ ဂျူနီ ယာက စီနီယာကို လုံးဝကျေးဇူးတင်မိမှာပါ..." ရွင်ချန်နှင့်ရွင်ဖန်တို့ကလည်း လက်နှစ်ဖက်ကို အလျင်အမြန်ယှက်ကာ လေးစားမှု ပြသလိုက်ကြ၏။သူတို့ က အသံတိတ်လေးစားမှုကို ပြသကာ ကယ်တင်ရန် တောင်းဆိုလိုက်ကြခြင်းပင်။

ရွင်ယွဲ့က ငွေရောင်အလင်းပေါ်ရှိ လူငဘ်ကို ကြည့်ကာ မျက်နှာပြေလျော့သွားသည်။သူမက လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ နူးညံ့စွာ ဆိုလာသည်။ "စီနီယာ..ဂျူနီယာက ရွင်ယွမ်ဂြိုဟ် ပေါ် ရွင်မိသားစုကပါ။ ငါတို့က ဒီမြူနက်အင်းဆက်တွေရဲ့ ပိတ်ဆို့ဝန်းရံခြင်းကို ခံထားရပါတယ်။ စီနီယာကသာ ငါတို့ ကို ကယ်တင်ပေးရင် ရွင်မိသားစုက ကျိန်းသေပေါက် စီနီ ယာကို ပြန်ပေးဆပ်ပါ့မယ်..."

ဝမ်လင်းက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သူတို့လေးယောက်ကို ခြုံငုံ ကြည့်လိုက်သည်။သည့်နောက် သူ့အကြည့်ကို ပြန်ရုတ် သိမ်းလိုက်၏။ ထိုအခါ မြူကချက်ခြင်းပင် တဝီဝီ လှည့်လည်လာတော့၏။

မြူအတွင်းမှ လူများက အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။သူ တို့၏အသွင်ကလ်ညး ရုပ်စိုးနေပြီ ဖြစ်၏။ စွန်ရွှယ်ရှန်က ခပ်မြန်မြန် လှမ်းပြောလိုက်သည်။ "စီနီယာ...ငါတို့မှာ ဉာဏ်ရည်ကျောက်တုံးနီ ရှိပါတယ်။စီနီယာကသာ ငါတို့ကို ကယ်တင်ပေးရင် ငါက ဒီကျောက်တုံးကို စီနီယာထံ ပထမ ဆုံး ကျေးဇူးတင်တဲ့အနေနဲ့ ပေးပါ့မယ်..."

ဝမ်လင်းက ထိုကျောက်တုံးကို မသိပေ။ထို့ကြောင့် သူက ယင်းအတွက် လိုချင်စိတ်လည်း မဖြစ်မိပေ။သူက မြူထုကို ကြည့်ကာ စတင်စဉ်းစားလိုက်၏။ သူက သည်အလုံးစုံ ကောင်းကင်ကြယ်အဖွဲ့အစည်းနှင့် အစိမ်းသပ်သပ် ဖြစ်လို့ နေ၏။ထို့ကြောင့်သူက သည်နေရာနှင့် ပတ်သတ်၍ သတင်းအချက်အလက်များ မြန်မြန်ရရန် လိုအပ်နေ၏။ထို့ မှသာ သူက စာလိပ်ထဲရှိ အမျိုးသမီးပြောသည့် ရှောင် မိသားစုထံသို့ သွားရောက်နိုင်မည် မဟုတ်လား။

မြူထဲရှိ လေးယောက်က အပြင်ကို မမြင်ရတော့ပေ။ သည်အခိုက်အတန့်၌ ရွင်ပွဲ့ကလွဲ၍ ကျန်သည့်သုံးယောက် က ဖိအားနှင့်စိတ်ပူပန်မှုတို့နှင့် ပြည့်နှက်လာခဲ့သည်။

ရွင်အာက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကျုံ့သွား၏။သူမ သိုလှောင်အိတ်ထဲ၌ ဆေးလုံးအများကြီး မကျန်တော့ပေ။ သည်လိုသာ ဆက်ဖြစ်နေလျှင် ရလဒ်က စိတ်ကူးမရနိုင် ဖြစ်လာပေတော့မည်။သူမက အံတင်းတင်းကြိတ်ကာ ဆို လာ၏။ "စီနီယာ...ငါ..."

သူမ ပြောလို့မပြီးသေးခင်မှာပင် ဝမ်လင်းအသံက မြူထဲ သို့ တိုးဝင်လာ၏။

"ရွင်ယွမ်ဂြိုဟ်က ဘယ်နေရာမှာ ရှိလဲ..."

သူတို့လေးယောက်က မှင်သက်သွားကြ၏။ စွန့်ရွှယ်ရှန် က ခပ်သွက်သွက် လှမ်းပြောလိုက်၏။ "ဒီနေရာရဲ့ မြောက် ဘက်ကို ရက်အတန်အကြာ သွားရပါတယ်။စီနီယာက သွားချင်ရင် စီနီယာ ငါတို့ကို ကယ်တင်ပြီးတာနဲ့ ဂျူနီယာ လိုက်ပို့ပေးနိုင်ပါတယ်..."

ဝမ်လင်းမျက်လုံးက လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။သူက ညာ လက်ကို မြှောက်ကာ လေဟာနယ်ထဲသို့ ညွှန်လိုက်၏။ ရုတ်တရက် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုက သူ့မူလစိတ်ဝိညာဉ်ထံ ကနေ ထွက်ပေါ်လာကာ သူက ၎င်းကို လက်ဖြင့် တောက် ထုတ်လိုက်၏။

သူ့အကြည့်ကြောင့် သည်မြူက ပြန့်ကျဲသွားသည်ကို တွေ့ လိုက်ကတည်းက ဝမ်လင်းက သည်အင်းဆက်များသည် မိုးကြိုးမန္တာန်များကို ကြောက်လန့်ကြောင်း ခန့်မှန်းထားမိခဲ့ ပြီ ဖြစ်သည်။

သည်အခိုက်အတန့်၌ လျှပ်စီးတန်းသည် ဝမ်လင်း လက်ချောင်းထိပ်ကနေ ရှေ့သို့ ထိုးထွက်သွားသည်။၎င်းက လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကာ မိုးကြိုးနဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပျံသန်းတိုးဝင်လာသည်။ ၎င်း ပြင်းထန်သောဖိအားကို ပေး စွမ်းကာ မြူထံသို့ ရုတ်တရက် တိုးဝင်သွားချေသည်။

ချက်ခြင်း နာကျင်စွာ မြူနက်အင်းဆက်များက အော်ဟစ်၍ နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြသည်။အင်းဆက်များ မှ ဖြစ်တည်လာသော မြူများစွာက မိုးကြိုး၏ ထိမှန်ခြင်းကို ခံလိုက်ရချေသည်။ ၎င်းကသာ သာမန်မိုးကြိုးမန္တာန်တစ်ခု ဖြစ်ပါက မြူကို .ထိမှန်သွားချိန်၌ အားနည်းသွားပေ လိမ့်မည်။တကယ်တော့ မြူနက်အင်းဆက်များက မိုးကြိုး ကြောင့် အားနည်းသွားသော်လည်း ၎င်းတို့ခန္ဓာကိုယ်ရှိ

အဆိပ်ကတော့ ပြင်းထန်နေဆဲသာ ဖြစ်သည်။

သို့ရာတွင် သည်မိုးကြိုးက သာမန်မိုးကြိုးမန္တာန်တစ်ခုမှ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။အစစ်အမှန်ကောင်းကင်ဘုံ မိုးကြိုး ဖြစ်နေ၏။သည်စွမ်းရည်ကို ဝမ်လင်းက သူ့မူလ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် ရှေးဟောင်းမိုးကြိုးနဂါးတို့အား ပေါင်းစပ် စေသည့်အချိန်၌ ရရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

မိုးကြိုးနဂါးကမာန်သွင်း အော်ဟစ်လိုက်ရာ မြူများစွာ က လွင့်ပြယ်လို့သွားသည်။လျှပ်စီးက ထိုမြူတစ်လှောက် ဖြတ်သန်းရွှေ့လျားသွားပြီး မြူနက်အင်းဆက်တော်တော် များကို နောက်သို့ ဆုတ်သွားစေ၏။၎င်းတို့က ထိုမိုးကြိုး ထံမှ ဖိအားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိနေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မိုးကြိုးပျောက်ကွယ်သွားချိန်၌ မြူနက်အင်းဆက်များအားလုံးသည်လည်း ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။ထိုအခါ အဝေးသို့ လူလေးယောက်က ပျံသန်းလာပြီး ဝမ်လင်းနားသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။သူတို့ လေးယောက်လုံးက သေမင်းပါးစပ်မှ လက်မတင်လေး လွတ်လာသည်ဟု ခံစားမိနေကြသည်။သည့်အပြင် သူတို့က တုန်လှုပ်မှုကိုလည်း ခံစားနေရသေး၏။

ဝမ်လင်းထံသို့ ကြည့်နေသော စွန်ရွှယ်ရှန်၏ အကြည့် ထဲ၌ တုန်လှုပ်မှုတို့ ရှိနေ၏။အလုံးစုံကြယ်အဖွဲ့အစည်းထဲက တစ်စုံတစ်ယောက်ဖြစ်သည်နှင့်အညီ သူက မိုးကြိုးမန္တာန် များနှင့် မစိမ်းလှချေ။သူက သူကိုယ်တိုင်မည်သည့်မိုးကြိုး

မန္တာန်ကိုမျှ အသုံးမပြုနိုင်သော်လည်း အလုံးစုံကြယ်အဖွဲ့ အစည်းကို မိုးကြိုးကောင်းကင်ဘုံနယ်မြေနှင့် ချိတ်ဆက် ထားသည် မဟုတ်လား။သည်နေရာ၌ မိုးကြိုးမန္တာန်များက စွမ်းအားအကောင်းဆုံးများ ဖြစ်နေတက်၏။

သူက မိုးကြိုးလျှပ်စီးတန်းထဲရှိ ခွန်အားကို ကြည့်၍ တုန်လှုပ်မိနေခြင်းပင်။သူက သည်လို ပုံရိပ်ယောင်မိုးကြိုး တန်းထဲ၌ အစစ်အမှန်မိုးကြိုး၏ခွန်အား ပါဝင်နေသည့် မန္တာန်မျိုးကို လုံးဝ သိမထားခဲ့ပေ။သည်အရာက မိသားစု၏ ဘိုးဘေးများနှင့် အကြီးအကဲများပင် လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိသည့် အရာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ရွင်ယွဲ့နှင့်အခြားရွင်အမျိုးသားနှစ်ယောက်သည်လည်း တုန်လှုပ်နေကြသည်သာ ဖြစ်သည်။အထူးသဖြင့် ရွင်ပွဲ့ ပင်။သူမမျက်လုံးများက ဝမ်လင်းကို ရုတ်တရက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွား၏။ ကြည့်နေရင်း

တကယ်တော့ သူမက စိတ်ဝိညာဉ်အသွင်ပြောင်းခြင်း အလယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးသည့်နောက် မိသားစု၌ သူမ၏ အဆင့်အတန်းက အခြားသုံးယောက်ထက် ပိုမြင့် ပေသည်။ဆိုလိုသည်က သူမက လျှို့ဝှက်ချက်တော်တော် များများကို ပိုသိသည်ဟူ၍ပင်။သူမက အသက်ဝဝရှူသွင်း ကာ လေးစားစွာ ပြောလာ၏။ ဂျူနီယာက ရွင်မိသားစုရဲ့ ကိုးဆက်မြောက်မျိုးဆက်မှာ ပါဝင်ပါတယ်။ "စီနီယာက မိုးကြိုးကောင်းကင်ဘုံ တမန်တော်များလား..."သူမက ထိုသို့ ပြောလိုက်သည့်အခါ စွန့်ရွှယ်ရှန်၏ အသွင်က ပြောင်းလဲသွား၏။သူက သူ့ကိုယ်သူ တွေးလိုက် မိသည်။ "ဟုတ်တာပေါ့..သူက မိုးကြိုးကောင်းကင်ဘုံ တမန်တော်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း မိုးကြိုး ကောင်းကင်ဘုံတမန်တော်က ဘာကြောင့်များ ရွင်ယွမ် ဂြိုဟ်ကို သွားချင်နေရတာလဲ..."

"မိုးကြိုးကောင်းကင်ဘုံ တမန်တော်..." ဝမ်လင်းအသွင် က ပြောင်းလဲသွားခြင်း မရှိဘဲ သူက ထိုလေးယောက်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။သူက ထိုစကားကို ဝန်မခံ သလို ငြင်းဆန်ခြင်းလည်း မပြုပေ။                                           

                                           

ရွင်ပွဲ့၏နှလုံးသားက တုန်လှုပ်နေသော်လည်း သူမက သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် ပြန်လုပ်လိုက်၏။သူမက ဝမ် လင်း မည်သည့်စကားမှ ဆိုမလာသည်ကို တွေ့သည့်အခါ စတင်၍ မှန်းဆကြည့်နေမိသည်။ဝမ်လင်း၏ မန္တာန်က တုန်လှုပ်ဖွယ်ကောင်းသော်လည်း မိုးကြိုးကောင်းကင်ဘုံ တမန်တော်ဟူသည့် တည်ရှိမှုအဆင့်အတန်းက သာမာ ထက် လွန်စွာမြင့်နေပေ၏။ထို့ကြောင့် သူမက သံသယ လည်း ရှိနေပေသည်။                                           

                                           

သည့်အပြင် သူမက ဝမ်လင်း၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို လည်း ဖြတ်မြင်နိုင်စွမ်း မရှိ ဖြစ်နေ၏။သည်အရာက သူမ ကို ဝမ်လင်း၏အစစ်အမှန်ပုံရိပ်နှင့် ပတ်သတ်၍ ပိုမို မ သေချာမရေယာ ဖြစ်စေသည်။                                           

ကျန်သည့်သုံးယောက်တွင် အထူးသဖြင့် စွန်ရွှယ်ရှန် ကတော့ အလွန်လေးစားနေမိကြ၏။သူက ရွင်ပွဲ့၏စကား ကို ကြားလိုက်ပြီးနောက် သူ့စိတ်ထဲ၌ သည်လူက မိုးကြိုး ကောင်းကင်ဘုံတမန်တော် တစ်ယောက် မုချ ဖြစ်မည်ဟု ပိုင်းဖြတ်ထားလိုက်တော့သည်။                                           

                                           

စွန်ရွှယ်ရှန်က လေးစားစွာ ပြောလာ၏။ "စီနီယာက ရွင် ယွမ်ဂြိုဟ်ကို သွားချင်ရင် ဂျူနီယာ လိုက်ပို့ပေးဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်                                           

                                           

ဝမ်လင်းက ခေါင်းငြိမ့်ကာ ငွေရောင်နဂါးပေါ်၌ ထိုင်ကာ မြောက်အရပ်သို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။စွန့်ရွှယ်ရှန်က လည်း ရွင်ပွဲ့နှင့်သူ့လူများနှင့်အတူ မြန်ဆန်စွာ လိုက်ပါ သွားကြသည်။                                           

                                           

အချိန်ခဏကြာပြီးနောက် ဝမ်လင်းက မျက်မှောင်ကြုတ် သွားသည်။သည်လေးယောက်က နှေးလွန်းနေ၏။သည်နှုန်း နှင်သာ ခရီးဆက်ရပါက ခုနစ်ရက်လောက် ကြာသွားနိုင် ပေသည်။သူက အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ကြယ် သံလိုက်အိမ်မြှောင်၏ အရှိန်ကို လျော့ချကာ ထိုလေး ယောက်နှင့် အကွာအဝေးတစ်ခု ထိန်းထားလိုက်သည်။                                           

                                           

အလုံးစုံကြယ်အဖွဲ့အစည်းက သူ့အတွက် အစိမ်းသပ်သပ် ဖြစ်နေသည်။ထို့ကြောင့် ဝမ်လင်းက အလျင်စလို သွားရန် စိတ်လောနေခြင်း မရှိပေ။သူ့အတွက် သည်ကြယ်အဖွဲ့ အစည်းအကြောင်းကို ပိုနားလည်ထားသည်က ကောင်းပေ လိမ့်မည်။သို့မှသာ နောက်ပိုင်းတွင် သူက ခရီးလှည့်လည် သွားလာရာ၌ လွယ်ကူပေလိမ့်မည် ဖြစ်၏။                                           

                                           

ဝမ်လင်းက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ "ရွင်ယွမ်ဂြိုဟ် ရဲ့ ပတ်လည်မှာ ဘယ်ကျင့်ကြံခြင်း ဂြိုဟ်တွေ ရှိလဲ..."                                           

                                           

စွန့်ရွှယ်ရှန်က ဝမ်လင်းခြေထောက်အောက်ရှိ ငွေရောင် နဂါးကြယ်သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို တိတ်တဆိတ်ကြည့်ကာ သူ့မျက်လုံးထဲ၌ လေးစားသည့်ဟန်ပန်တို့ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သူက ဝမ်လင်းစကားကို ကြားလိုက်သည့်အခါ ခပ်သွက်သွက် ပြောလိုက်၏။ "ရွင်ယွမ်ဂြိုဟ်က မြောက် ဘက်နယ်မြေရဲ့ အဓိကဂြိုဟ်ကြီးငါးခုလထဲက တစ်ခု အပါအဝင် ဖြစ်တဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ထောင်ဂြိုဟ်ရဲ့ လက်အောက်မှာ တည်ရှိပါတယ်...။ဒီပုံရိပ်ယောင်တစ် ထောင်ဂြိုဟ်ရဲ့အောက်မှာ တစ်ခြားဂြိုဟ်တွေလည်း အများ ကြီး ရှိပါသေးတယ်..."                                           

                                           

သူက ဝမ်လင်း သည့်အကြောင်းနှင့် ပတ်သတ်၍ မသိသည့်ကို သံသယအချို့ရှိသွား၏။ သို့ရာတွင် အလုံးစုံ ကောင်းကင်ကြယ်အဖွဲ့အစည်းတွင် ဂြိုဟ်ပေါင်းမြောက်များ စွာ ရှိသည်ကို တွေးမိသွားသည့်အတွက် အေးအေးဆေးဆေး ပြန်ဖြစ်သွားသည်။                                           

                                           

ဝမ်လင်းအသွင်ကတော့ မပြောင်းမလဲ ရှိနေဆဲပင်။သို့ သော သူ့နှလုံးသားကတော့ တုန်ယင်သွား၏။                                           

                                           

"ပုံရိပ်တစ်ထောင်ဂြိုဟ်...ပုံရိပ်တစ်ထောင်...ဒီနာမည် က ငါနဲ့ တော်တော်လေး ရင်းနှီးနေတယ်။ အတိတ်တုန်းက ကျူးချွဲဇီမှာ ပုံရိပ်ယောင်တစ်ထောင်နယ်ပယ်ကို ကျင့်ကြံတဲ့ လျိုမေလို့ ခေါ်တဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ရှိတယ်။ အင်း...ဒီ နာမည်နှစ်ခုက ဆက်စက်မှုတော့ ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူးလေ… တကယ်တော့ ဒါက မတူညီတဲ့ ကြယ်အဖွဲ့အစည်းနှစ်ခု δ..."                                           

                                           

"မြောက်ပိုင်းနယ်မြေ။ကြည့်ရတာ အလုံးစုံကောင်းကင် ကြယ်အဖွဲ့အစည်းက အရှေ့၊အနောက်၊မြောက်နဲ့တောင် ဆို ပြီး နယ်မြေတွေ ခွဲထားတဲ့ပုံပဲ။ခုငါက မြောက်ပိုင်းနယ်မြေ မှာ ရောက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်..."                                           

                                           

စွန့်ရွှယ်ရှန်၏ စကားမှ တစ်ဆင့် ဝမ်လင်းက သည် အလုံးစုံကောင်းကင်ကြယ်အဖွဲ့အစည်းနှင့် နည်းနည်း နားလည်လာခဲ့သည်။ ပတ်သတ်၍                                           

                                           

သည်အခိုက်အတန့်၌ ရွင်ပွဲ့က ပြောလိုက်သည်။ "စီနီ ယာက ငါတို့အားလုံးကို ကယ်တင်ခဲ့ပေမဲ့ ငါတို့က သင့် နာမည်ကို မသိရသေးဘူး...                                           

                                           

ဝမ်လင်ကတည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ရှုမူ…" သူက ရှေ့ဖြစ်ဟောသူနှင့် သူ့အပေါင်းအပါများ သူ့နောက်သို့ ဘယ် အချိန်လိုက်လာမည်ကို မသိရပေ။ထို့ကြောင့် သူက သူ့ နာမည်အစစ်ကို ဖုံးကွယ်ထားလိုက်ခြင်းပင်။                                           

                                           

"မျိုးရိုးနာမည်ရှု..." ရွင်ပွဲ့၏မျက်လုံးက တဖျပ်ဖျပ်လင်း လက်သွားကာ သူမစိတ်က တုန်လှုပ်သွား၏။သူမက ဝမ် လင်း၏နောက်ခံပုံရိပ်က ပို၍ ထူးဆန်းလာသည်ဟု ခံစားမိလိုက်၏။                                           

                                           

"ရှုက ပုံရိပ်ယောင်တစ်ထောင်ဂြိုဟ်ပေါ်က မိသားစုကြီး တစ်ခုပဲ။ ဒီရှုမိသားစုက ဧရာမသစ်ပင်ကြီးနဲ့တူတယ်။ သူက ရှုမိသားစုကများ ဖြစ်နေနိုင်လား..."                                           

                                           

သူမက ဝမ်လင်း၏နောက်ခံပုံရိပ်ကို အစောပိုင်းတည်း ကသာ မခန့်မှန်းခဲ့ဘူးဆိုပါက ရှုဆိုသည့်နာမည်က ကိစ္စ တစ်ခု ရှိလာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ဝမ်လင်းကသာ သူမကို အစောပိုင်းက တုန်လှုပ်စေခဲ့ခြင်းကြောင့် သူမက ဝမ် လင်း၏နောက်ခံပုံရိပ်ကို မေးခွန်းထုတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ခုချိန်၌ သူမက အများကြီးတွေးနေမိတော့သည်။                                           

                                           

ဝမ်လင်းက သူ့ကိုယ်သူ ရှုမူဟု ခေါ်တွင်သည်ကို ကြားလိုက်သည့်အခါ စွန်ရွှယ်ရှန်က မျက်လုံးသူငယ်အိမ် ပင် ကျုံ့သွားမိ၏။သူက ပို၍ပင် လေးစားလာမိချေသည်။                                           

                                           

ရွင်ပွဲ့က ခေါင်းမော့ကာ မေးလာသည်။ "စီနီယာက ဘယ်နေရာကနေ လာခဲ့တာများလဲ…” ထိုသို့မေးလိုက်ပြီး သည့်နောက် သူမက ချက်ခြင်း နောင်တရသွားသည်။ ဂျူနီ ယာတစ်ယောက်အနေနှင့် မေးခွန်းအများကြီးမေးခြင်းက ဝမ်လင်းကို ဒေါသထွက်သွားစေနိုင်သည် မဟုတ်လား။ သည့်နောက် သူမက.ခပ်မြန်မြန် ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "စီ နီယာ… ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ရိုင်းပျမှုအတွက် အပြစ်မတင်ပါ နဲ့။ ဂျုနီယာက မှားမှန်းသိပါပြီ..." ဝမ်လင်းက ထိုအမျိုးသမီးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့် လိုက်၏။သူမက ဉာဏ်ကောင်းပုံရကာ မိန်းမဆန်လှ၏။ သူမက သည်လေးယောက်တွင် ခေါင်းဆောင်ဖြစ်မည်မှာ သိသာနေပေသည်။                                           

                                           

"မင်းတို့က တန်လင်းဂြိုဟ် အကြောင်းကိုရော သိလား..." ဝမ်လင်းက သူ့အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်၏။ သူ့လေသံက တည်ငြိမ်နေလျက်သာ ရှိ၏။ ထို့ကြောင့် ခု ချိန်၌ သူ့လက်ရှိ စိတ်ခံစားချက်ကို သိနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။                                           

                                           

"တန်လင်း..." စွန်ရွှယ်ရှန် အသွင်က ကြီးစွာ ပြောင်းလဲ သွားသည်။ဝမ်လင်းထံသို့ ကြည့်နေသော သူ့အကြည့်က တုန်လှုပ်မှုကနေသည် ကြောက်ရွှံမှုသို့ ပြောင်းလဲသွား၏။ သူက နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ပင် အလိုလို ဆုတ်မိသွားကာ သူ့မျက်နှာက ဖြူရောလို့သွားသည်။                                           

                                           

သူသာမက ရွင်ပွဲ့ကလွဲ၍ ကျန်သည့်နှစ်ယောက်၏ မျက်နှာသည်လည်း ဖြူရောသွားကြ၏။သူတို့အကြည့်က လည်း တုန်လှုပ်မှုကနေ ကြောက်လန့်နေမှုသို့ ပြောင်းလဲ သွားကြ၏။                                           

                                           

ရွင်ပွဲ့ပင် လေအေးတစ်ချက် ရှိုက်သွင်းမိလိုက်သည်။ သူမစိတ်ထဲရှိ ဝမ်လင်းနှင့်ပတ်သတ်၍ ခန့်မန်းနေမှုများ အားလုံးက လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။                                           

                                           

သူတို့အမူအရာများကြောင့် ဝမ်လင်းက တစ်ခုခုကို နားလည်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။ကြည့်ရသည်မှာ သည် ကျင့်ကြံခြင်းမိသားစုများကြားတွင် မိသားစုဝင်များသည် သေရေးရှင်ရေးအတွေ့အကြုံများကို ကြုံတွေ့ရင်ဆိုဖူးခြင်း ရှားသည့်ပုံပင်။                                           

                                           

မရေမတွက်နိုင်သော သေရေးရှင်ရေးအခြေအနေများကို မတွေ့ကြုံဖူးပါက လူတစ်ယောက်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မည်မျှမြင့်နေပါစေ သူတို့က စစ်မှန်သောတန်ခိုးရှင်များ ဖြစ်လာလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။                                           

                                           

ဝမ်လင်းက တည်ငြိမ်စွာဖြင့် သူတို့လေးယောက်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်ပြန်၏။ "မင်းတို့တွေ တန်လင်းဂြိုဟ် ကို သိကြလား..."                                           

                                           

ရွင်ပွဲ့၏အသါင်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြူရောလာကာ သူမက လေးစားသည့်ဟန်ပန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "စီနီ ယာ..တုန်လင်းဂြိုဟ်က မြောက်ပိုင်းနယ်မြေမှာ နံပါတစ် ဂြိုဟ် ဖြစ်ပါတယ်။ဒီဂြိုဟ်မှာ နောက်ထပ် တုန်လင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း ဆိုတဲ့ နာမည်တစ်ခုလည်း ရှိပါသေးတယ်။ ဒီဂြိုဟ်က ထူးဆန်းလှပြီး တစ်ခါတစ်လေ တည်ရှိပြီး တစ်ခါတစ်လေကျရင် ပျောက်ကွယ်သွားတက်ပါတယ်..."                                           

                                           

ရွင်ယွဲ့က ထိုဂြိုဟ်နှင့်ပတ်သတ်၍ နောက်ထပ် အချက် တစ်ခုကိုတော့ မပြောခဲ့ပေ။ထိုအချက်က တုန်လင်းဂြိုဟ်မှ လူတိုင်းသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့်သူများ ဖြစ်သည် ဟူ၍ပင်။တစ်ခါတုန်းက တုန်လင်ဂြိုဟ်မှ ကျင့်ကြံသူတစ် ယောက်သည် မိသားစုတစ်ခုလုံးကို အမြစ်ဖျက် သုန်သင်ခဲ့ ဖူးပေ၏။                                           

                                           

အလုံးစုံကောင်းကင်ကြယ်အဖွဲ့ အစည်းကြီးထဲရှိ လူအများစုအတွက် ကြောက်မက်ဖွယ် တုန်လင်းဂြိုဟ်က အိပ်မက်ဆိုး တစ်ခုပင် ဖြစ်နေ၏။                                           

                                           

သည့်နောက် စွန့်ရွှယ်ရှန်ပင် ဝမ်လင်းကို မကြည့်ဝံ့တော့ ပေ။သူ့နှလုံးသားက မသေချာမှုတို့နှင့် ပြည့်နေ၏။သူက သည်ရှုမူလို့ခေါ်သည့်လူက ရွင်ယွမ်ဂြိုဟ်သို့ ဘာကြောင့် သွားလိုသည်ကို မသိပေ။                                           

                                           

သည်သံသယက အခြားသုံးယောက်၏ စိတ်ထဲ၌လည်း ပို ပို အောင်းကောင်းလာခဲ့၏။သည်သံသယက ပိုအားကောင်း လာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ အရှိန်ကိုပါ လျော့နည်းသွား စေသည်။သူတို့က ခုချိန်၌ ဝမ်လင်းကို ရွင်ယွမ်ဂြိုဟ်သို့ ခေါ် သွားပေးရန် ဆန္ဒမရှိတော့ပေ။                                           

                                           

သို့ရာတွင် သူတို့လေးယောက်က ငြင်းဆန်ဝံ့ခြင်းလည်း မရှိပေ။သူတို့က ဆန္ဒမရှိရင်တောင်မှ သူတို့၏ ဦးတည်ရာ ရွင်ယွမ်ဂြိုဟ်ထံသို့သာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။                                           

                                           

သူတို့အမြင်၌ ဝမ်လင်းက စကားပြောခဲကာ သည်ရှုမူလို့ ခေါ်သည့်လူက အရာအားလုံးကို သိနေသည့်ပုံလို့ ထင်နေ ပေ၏။သူတို့လေးယောက်က ဦးတည်ချက်ကို ပြောင်းလို သည့် အကြိမ်တိုင်း ဝမ်လင်း၏ အေးစက်စက်အကြည့်နှင့် မိတ်ဆက်သွားတော့သည်။                                           

                                           

ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဝမ်လင်းရှေ့၌ အပြာ ရောင်ဂြိုဟ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ကြည့်ရသည်မှာ သည် ဂြိုဟ်က သမုဒ္ဒရာ အများစုက နေရာယူထားသည့်ပုံပင်။ အကွာအဝေးတစ်ခုမှ ကြည့်လျှင် ရွင်ယွမ်ဂြိုဟ်သည် အလွန်လှလို့နေ၏။၎င်းဂြိုဟ်က သိပ်သည်းသောစိတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကိုလည်း ပေးစွမ်းလို့နေသည်။                                           

                                           

သူတို့လေးယောက်၏ အသွင်ကို ကြည့်၍ သည်ဂြိုဟ်က ရွင်ယွမ်ဂြိုဟ်ဖြစ်သည်ကို သိလိုက်သည်။                                           

                                           

သည်ဂြိုဟ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ က ဝမ်လင်း၏ မွေးရပ်ဂြိုဟ် ဟင်္သာပြဒါး၏ အထက်တွင် ရှိနေ၏။ဝမ်လင်းက အရင်ဆုံးရွှေ့လျားလိုက်ကာ ကြယ် သံလိုက်အိမ်မြှောင်က ငွေရောင်အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်း၍ ရွင်ယွမ်ဂြိုဟ်ရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။ သည့်နောက် ငွေရောင်အလင်းက ပျောက်ကွယ်သွားကာ ဝမ်လင်းက အပြာရောင်ကောင်းကင်ထက်၌ ပေါ်လာ၏။                                           

                                           

သူ့အောက်ရှိ ပင်လယ်ပြင်ထက်မှ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ယင်းက ပို၍ပင် သိပ်သည်းနေ သေး၏။                                           

                                           

ဝမ်လင်းက အသက်ဝဝရှူသွင်းလိုက်သည်။သည့်နောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ဖျပ်ခနဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။                                           

                                           

သူ့ကို လမ်းပြပေးခဲ့သည့် လေးယောက်ကတော့ ဖြူဖပ်ဖြူရော်အသွင်နှင့် ဖြစ်နေကြသည်။သူတို့က ချက် ခြင်းပင် သူတို့မိသားစုများ ရှိရာသို့ ဦးတည်သွားကာ ဖြစ် ပျက်ခဲ့သမျှကို ပြန်ရှင်းပြခဲ့သည်။                                           

                                           

ဝမ်လင်းက ရွင်ယွမ်ဂြိုဟ်သို့ ဝင်လာသည့်အချိန်၌ ကြောက်မက်ဖွယ် အနီရင့်ရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက မဟာမိတ်ကြယ်အဖွဲ့အစည်းကို ဖြတ်သန်းကာ ပျံသန်းလို့ နေသည်။ သည်အနီရောင်အလင်းက ကြောက်မက်ဖွယ် အော်ရာကို ပေးစွမ်းနေသည်။၎င်းက လျှပ်စီးတန်းနှင့် ဆင် တူကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်သန်းလာနေ၏။                                           

                                           

ထိုအနီရောင်အလင်းထဲ၌ အဘိုးအိုတစ်ယောက် ရှိနေ၏။သူ့ပိန်ပါးပါး မျက်နှာပေါ်၌ ကြမ်းကြုတ်သော အကြည့်က တည်မှီသည်။ အံ့အားသင့်ဖွယ်အကောင်းဆုံး က သူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းရာ၌ မည်သည့် ရတနာပစ္စည်းကိုမှ မသုံးမပြုဘဲ တည်နေရာရွှေ့ပြောင်း သကဲ့သို့ ခြေလှမ်း၍ သွားလာနေခြင်းပင်။                                           

                                           

သူတစ်ယောက်တည်းတော့ မဟုတ်ပေ။သူ့ဘေး၌                                           

                                           

အမျိုးသမီးတစ်ယောက်လည်း ပါသေး၏။သူက မယှဉ်သာ လောက်အောင် လှ၏။သူမနီရဲရဲ နှုတ်ခမ်းတစ်စုံ၊ မထူလွန်း မပါးလွန်းသည့် မျက်ခုံးနှင့် နက်မှောင်သည့် ဖီးနီမျက်ဝန်း တစ်စုံတို့က သူမကို အနှိုင်းမဲ့အလှကို ပေးစွမ်းနေသည်။ သူမ၏ တောက်ပသောမျက်လုံးများက လူတိုင်းကို အသက်ရှူမှားသွားစေနိုင်သည်။                                           

                                           

သည်အမျိုးသမီး၏ အလှက အနီရောင်လိပ်ပြာထက် လျော့နည်းလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။သူမ၏ အလှက နိုင်ငံတစ် ခု၏ အလှဟု တင်စားဆိုရင်ပင် လွန်ကျူးရာ ကျလိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။သူမ၏ အသွင်အပြင်အပြင် နှစ်လိုဖွယ်အော်ရာ ကိုပါ ပေးစွမ်းနေခြင်းက သူမကို ပိုမို၍ စွဲဆောင်မှု ရှိနေ စေ၏။                                           

                                           

သူမက အဘိုးအိုနောက်မှ လိုက်ပါလာခြင်းဖြစ်၏။သူမ က သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အမြန်နှုန်းကို အသုံးပြုထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အဘိုးအိုက ခေါ်ဆောင်ပေးလာခြင်းပင်။မဟုတ် ပါက သူမက အာဏာတက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိနေ လျှင်ပင် အဘိုးအိုနှင်အတူ အမှီလိုက်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ် 60                                           

                                           

သူတို့က ပျံသန်းနေရင်းဖြင့် သူမနောက်ရှိ ကြယ်အဖွဲ့ အစည်းကြီးကို စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်၏။သူမမျက်လုံးများက ထူဆန်းစွာ အရောင်တောက်နေ၏။သူမက အတိတ်ကို ပြန် စဉ်းစားနေသည့်ပုံပင်။သူမ မျက်လုံးက စူးရှတောက်ပ သော်လည်း ရှုပ်ထွေးသောခံစားချက်တို့လည်း ပါဝင်လို့ နေသည်။                                           

                                           

"ငါ ထွက်သွားရတော့မယ်..." ထိုအမျိုးသမီးက သက်ပြင်းချသည်။                                           

                                           

"မေအာ..နင်က ထွက်ခွာဖို့ အင်တင်တင် ဖြစ်နေတုန်း လား..." ထိုမော်ကြွားလှသည့် အဘိုးအိုက အမျိုးသမီးကို ကြည့်၏။သူ့မျက်လုံးထဲ၌ ကြင်နာမှုအရိပ်အယောင်တို့ ရှိနေသည်။ "တပည့်က ဒီနေရာမှာ ကြီးပြင်းခဲ့ရတာပါ။ဒါ့ကြောင့် ခု လို ထွက်သွားရတော့မှာ ဖြစ်တဲ့အတွက် နည်းနည်း အင်တင်တင် ဖြစ်သလို ခံစားရပါတယ်..."                                           

                                           

အမျိုးသမီးက သူမနီရဲရဲနှုတ်ခမ်းကို ခပ်တင်းတင်း ကိုက် ထား၏။                                           

                                           

အဘိုးအိုက ရယ်မော၍ ဆိုလာသည်။ "ဒီလို အင်တင်တင် ခံစားနေစရာ မလိုပါဘူး။နင်က လုံလောက် တဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ရောက်တာနဲ့ ပြန်လာနိုင်တာပဲ...။ငါက ငါ ရှာလိုတဲ့ ရတနာကို မတွေ့ခဲ့ရပေမဲ့ နင့်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်ရခြင်းက ဒီမဟာမိတ်ကြယ်အဖွဲ့အစည်းကို လာရတာ ထိုက်တန်နေပြီ..."                                           

                                           

အမျိုးသမီးက ပြုံးလိုက်၏။သို့သော် စကားမဆိုပေ။ သို့ရာတွင် သူမနောက်ရှိ ကြယ်အဖွဲ့အစည်းကို ကြည့်နေ သော သူမအကြည့်က ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးလာသည့်ပုံပင်။                                           

                                           

အဘိုးအိုက သူ့အကြည့်ကို ပြန်ရုတ်သိမ်းလိုက်၏။သူ့ရှေ့ ရှိ အမျိုးသမီးက လွန်ခဲ့သော နှစ်ရာချီလောက်က သူနှင့် ဆုံ တွေ့ခဲ့ရသည့်သူ ဖြစ်သည်။သူက သူမသည် စိတ်ကူးတစ် ထောင်ပုံရိပ်ယောင်ရက်စက်ခြင်းနယ်ပယ်ကို ကျင့်ကြံပြီး ပုံ ရိပ်တစ်ထောင်ကောင်းကင်နတ်ဆိုးနယ်ပယ် သို့ တိုးတက် လျက် ရှိနေသည်ကို ချက်ခြင်း သိရှိခဲ့သည်။                                           

                                           

သည်ရက်စက်ခြင်းနယ်ပယ်က ကြယ်အဖွဲ့အစည်းတစ်ခု တည်း၏ သီးသန့်မူပိုင် မဟုတ်ပေ။၎င်းနယ်ပယ်ကို ကျင့်ကြံ သည့် နည်းလမ်းများစွာ ရှိပေ၏။ထိုနယ်ပယ်၏ အဓိက သော့ချက်က နှလုံးသားကို နားလည်ခြင်းပင်။ သို့ရာတွင် ပုံ ရိပ်တစ်ထောင်အဆင့်ကို ကိုယ့်ဟာကိုယ် ရောက်နိုင်သည့် တစ်စုံတစ်ယောက်ကတော့ ရှားပါးလှ၏။သို့သော် သည် အရာက အထင်ကြီးစရာ ကောင်းလှခြင်း မရှိသေးပေ။သူ့ ကို သူမအား တပည့်တစ်ယောက်အဖြစ် လက်ခံအောင် ပြုလုပ်သည့်အရာက သူမသည် ပုံရိပ်ယောင်တစ်သောင်း သို့ တိုးတက်နေခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်လေ၏။                                           

                                           

ထိုအဘိုးအိုက အလုံးစုံကြယ်အဖွဲ့အစည်းကြီး၏ မြောက် ပိုင်းနယ်မြေ၏ ဦးဆောင်ဂြိုဟ်တစ်ခုဖြစ်သော ပုံရိပ်တစ် ထောင်ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ ဟွမ်း မိသားစုမှ အကြီးအကဲ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ သူက သူ့မိသားစု၌ များစွာသော ဂျူနီယာများကို မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း လူအနည်းငယ်ကလွဲ၍ သူတို့အားလုံးက သူမ၏ ပါရမီ အရည်အချင်းကို မယှဉ်နိုင်ကြပေ။ထိုလက်ရွေးစင်လူအ နည်းငယ်ကြားမှာပင် သူမက သိသိသာသာ ပါရမီမြင့်နေ ခဲ့၏။                                           

                                           

သည့်အတွက်ကြောင့်ပင် သည်အဘိုးအိုက သည် အမျိုးသမီးအား တပည့်အဖြစ် ချက်ခြင်း လက်ခံလိုခြင်း ဖြစ်၏။                                           

                                           

နှစ်ရာချီအတူ ရှိပြီးနောက် သူ့ တပည့်အပေါ်ပို၍ ချစ်ခင် လာခဲ့၏။သူက ကောင်းကင်ဘုံဆန့်ကျင်ခြင်းပုတီးစေ့အား ရှာဖွေခြင်းကိုပင် လက်လျော့ကာ သူမကို အလုံးစုံ ကောင်းကင်ကြယ်အဖွဲ့အစည်းထံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားနေခဲ့ ပေသည်။